«®§ §0* 1 3 1 
dum utrlusque , quomodo potefl dici pro- 
pagata ex fatis feminibus, qua: femen verum, 
feminalem plantulam non habuit ? Forfirn in- 
terpres cefpitavit : Tst* yxg dnv^n 
A«M/ 3 «*amj «(pJrsi/ov. Videtur ro (pvTtvu* re- 
ferendum non tam ad femina , quam ad ra- 
mos, & vertendum fuiffe plantare potius, quam 
ferere. Myrtus enim Hift. 1 . 2. c. 1. & a ligno 
& ramo provenit. Ceterum quid aqua fer- 
vens, five redius forte calida , contribuerit, 
alii disquirant ! Pergo ad malum vernam, cu- 
jus eadem citantur fata, aliquanto clarius ex- 
plicanda. C. BAVHINVS recenfet in Pinae . 
p. 4 §. ?. Malum fine femine interius in fru- 
du I. CAMERARII, §. 4. Malum non floren- 
tem , frudificantem tamen GESNERI: Hanc, 
omifla priore, HERMANNVS quoque in Catal. 
citat, didam Catalog. Hort. Reg. Paris. Ma- 
lus frudifera , fugaci flore : Meminit etiam 
M. HOFMANNVS mali , fine floribus poma 
ferentis. I. BAVHINVS THEOPHRASTI ma- 
lum vernam , quse frudum ferat fine nucleo, 
iftud mali genus fuifle cenfet, pergitque: At 
flos f rufius eft principium, nucleus arboris : Semel 
igitur atque iterum violatam bic natur ce legem , 
quis non videat ? In eo fe exerceant fubtihffima 
ingenia: Multum nos interno principio tribuimus . 
Videtur ergo ipfius malus non florida etiam 
ferre femina, & fic unam effe arborem, qua: 
fine flore, ut GESNERVS , quae fine femine, 
ut CAMERARIVS. Hoc ipfum autem con- 
firmabant omnes , qui vel vifam fibi vel cul- 
I % tam 
