( 7 ) 
Glynn&i tandem ingredimur. 
Sedes haec peramaena, nemora hic sunt opa- 
ca, rivulorum lenis & susurrans per saxa de- 
cursus, horti hic & inde variis ornati flosculis 
& herbis, horu alter facili ascensu sublimior pro- 
spectrum admodu oculis gratum exhibet; Ex una 
parte Virgivium mare, e regione jacentes insu- 
lae Mona , ipsaque Hibernia caelo sereno sese vi- 
sendas praebent, ex altera se exerunt Alpes no- 
strae Britannicae montes totius Insulae maximi, 
ita ut quocunque te vertis, aliquid haud 
vulgare visui objicitur. In hac amaenitatum se- 
de ne desides essemus, sequente aurora ad Ma- 
ris littus, quod non longius hinc distat, quam 
mille passus, procedimus, illicque Soldonellam, 
& Gnaphalium marinum eruimus. Stationem 
hic in ipso Littore Romani milites habuerunt, 
cujus adhuc satis clara vestigia manent. Re- 
licto littore reliquum diei in visendis hortis, 
silvis & pascuis consumpsimus. 
Postquam illuxit dies Augusti III : ascensis 
equis nos ad Alpes nostras Britannicas con- 
ferimus. Mons est horum omnium altissimus 
ab Anglis a Britannis Widhfa vo- 
catur, 
Hic montes alios inter caput extulit altos 
Quantum lenta solent inter Viburna Cupressi. 
Hujus visendi desiderio capti festinamus, & 
a Rustico puerum viae ducem impetramus 
(quia non solum caput, sed mons totus nubi- 
lis obvelatus erat) dein equis & vestimentis ex- 
terioribus relictis montem ascendere incipi- 
mus ; ascensus primus difficilis, sed postea locus 
se 
K 4 
