DE FLORA VAN KEAKATAU. 
8 
Waar het strand breed en vlak is, groeit aan de buitenzijde van 
dezen woudzoom een eigenlijke strandflora, overeenkomende met de 
melden en de zeekraal onzer wadden, maar natuurlijk uit tropische 
soorten en geslachten bestaande. Ook deze is betrekkelijk rijk. In 
het binnenland zijn de steppen daarentegen in hoogen graad een- 
tonig, uit enkele grassoorten gevormd, die zich geweldig hebben 
vermenigvuldigd, terwijl tegen de bergtoppen bijna alleen varens 
voorkomen, wier kleine en lichte sporen gemakkelijk uren ver door 
den wind vervoerd worden. ' 
Het strand bosch bestaat voornamelijk uit soorten van het geslacht 
Casuarina of ijzerhopt- Deze boomen hebben hier reeds een hoogte 
van 12 — 15 meter bereikt en dragen rijkelijk zaad, waaruit reeds 
een nieuwe generatie opgroeit. Het zijn boomen zonder blad doch 
met groene takken, die in hun bouw eenigszins aan onze paarde* 
staarten of hermoes herinneren. Zij bloeien met kleine katjes van 
meeldraadbloempjes, die aan de uiteinden der lange, dunne, meest 
sierlijk overhangende takken geplaatst zijn, en met kort gestoelde 
kluwens van roode stamperbloempjes, die in kogelronde harde en 
houtige vruchten overgaan. Elke kogel bestaat uit een aantal dicht 
aaneensluitende vruchtjes, die zich met hun puntige kleppen als met 
een vogelsnavel openen. Het zaad is klein en wordt gemakkelijk een 
eind weegs door den wind vervoerd. Het jongere gewas dezer Casuarina' s 
is door tallooze slingerplanten tot een ondoordringbare heestermassa 
ineengevlochten. Allerlei geslachten nemen daaraan deel, vooral de 
Cassytha’s, die groeien als ons duivelsnaaigaren, maar met de laurie- 
ren verwant zijn, verder Vitis trifolia, Caesalpinia en vele anderen. 
Naast de Casuarina's staan de myrt-achtigen, onder welke vooral 
de prachtige Barringfonia speciosa algemeen voorkomt. Zij draagt in 
een dicht dak van donkergroen loof tallooze groote witte bloemen, 
terwijl aan de lagere takken ook reeds vruchten voorkomen. Over 
het algemeen toonen alle hier groeiende soorten een duidelijke aan- 
passing aan het strand, d.w.z. aan het zoutgehalte van den bodem, 
dat de opzuiging van water natuurlijk bemoeilijkt. Vandaar meest 
kleine of smalle, lederachtige of sterk behaarde bladeren en vandaar 
ook een beperking tot die familiën, waarin juist zulke soorten voor- 
komen. Een zeer volledig overzicht daarvan, ook uit een biologisch 
oogpunt beschouwd, vormt een der aantrekkelijkste zijden van Ernst’s 
reisbeschrijving. 
Hier moet ik mij natuurlijk beperken, en daarom wil ik nog 
slechts de palmen noemen. De Cocos-palm is wel een der meest 
bekende strandplanten in onze Indiën. Haar groote vruchten, die 
