12 
LOODWIT. 
een grootere dosis in eens. Ze kunnen een heirleger van oorzaken 
hebben : door drinkwater dat door looden buizen stroomt of in 
met menie geschilderde emmers heeft gestaan, 2® door medicijnen 
zooals eau de Goulard (basisch loodacetaat), loodhoudende pleisters 
en zalven, 3® technische oorzaken bij werklieden in fabrieken van 
loodwit en menie, bij letterzetters, van drukletters, bij pottenbak- 
kers, die loodhoudend glazuur gebruiken, 4^^ door kosmetika (blan- 
ketsel, haar watertjes), 5° in de huishouding, wanneer spijzen worden 
bewaard in aardewerk met slecht loodglazuur, of als ze in aanra- 
king geweest zijn met het soldeer van conserveerbussen, of wanneer 
na het omspoelen hagelkorreltjes in wijn-, bier- of azijnflesschen 
achtergebleven zijn, of als bier door een looden buis wordt opgepompt. 
Verder kon vroeger loodwit op visitekaartjes en luxe-papier een 
reden zijn van vergiftiging (tegenwoordig gebruikt men bariumsul- 
faat) evenals thans nog chromaatgeei (loodchromaat) of chromaat- 
groen (loodchromaat en berlijnsch blauw) op speelgoed, potlooden, 
enz. Met de compost van steden komt er wel eens loodwit in de 
mest, en dan is deze een gevaar voor plant en dier. Zoo is lood 
gevonden in rapen en in andijvie; onder het vee is het rund bizonder 
gevoelig voor loodintoxicatie. 
Wat de behandeling aangaat, bij een acute vergiftiging is natuur- 
lijk de verwijdering van het vergift uit de maag door middel van 
braakmiddel of maagpomp in de eerste plaats aangewezen. Als tegen- 
gift zijn natrium- en magnesiumsulfaat te gebruiken, welke zouten 
het lood als sulfaat precipiteeren en tevens als laxantia dienst doen. 
Verder is de behandeling symptomatisch, d.w.z. de symptomen zijn 
afzonderlijk te behandelen. 
Een chronische loodintoxicatie is moeilijk te genezen en daarom 
moet de behandeling hoofdzakelijk profylaktisch zijn. In loodwitfa- 
brieken moet een sterke ventilatie zijn aangebracht en een buiten- 
gewone zindelijkheid heerschen naast het verbod in de fabriek te 
eten, te rooken of te pruimen. Het gebruik van respiratoren voor 
neus en mond dient om de lucht van het loodhoudende stof te fil- 
treeren. Er moet een afzonderlijke, verwarmde wasch- en kleedruimte 
beschikbaar zijn, evenals borstels, zeep en handdoeken. 
Maar daarmee zijn de voorzorgsmaatregelen niet uitgeput; ook 
buiten de fabriek dreigt het gevaar. En door de betere bekendheid 
met dat gevaar is er langzamerhand een loodwitquaestie ontstaan, 
waarin, na een eeuw van strijd, zonder twijfel de hygiëne zal triom- 
feeren en de overheid de fabrikatie en het gebruik van het vergift 
zal verbieden of reglementeeren. 
