LOODWIT. 
^21 
laatste heeft met zinkwit de mindere giftigheid en de blijvende witte 
kleur gemeen. Ze bestaat uit aequivalente hoeveelheden zinksulfide 
ZnS en bariumsulfaat of permanentwit BaSO^. De schilderspatroon 
G. Weber te Breinen, die 50 jaar in het vak werkzaam was, schreef 
in 1902: »de bewering dat de schilder nog geen verfstof heeft, welke 
hei loodwit zou kunnen vervangen, kan ik niet beamen. We hebben 
het zinkwit en het lithopone, waarmee men alles wat men wil 
verven ook kan verven. « Anderen evenwel vinden lithopone minder* 
waardig. 
Tegenstanders van zinkwit en lithopone vindt men vooral onder 
de voorstanders van loodwit. Tot dezulken behoort de heer C. P. 
VAN Hoek, leeraar aan de ambachtsschool te Gorinchem, die een kleine 
brochure in dicht en ondicht heeft geschreven ter bestrijding van het 
voorloopig rapport der loodwitcommissie. Zijn betoog komt hoofdza- 
kelijk op het volgende neer: 1°, vergiftiging met loodwit heeft niet 
plaats als de schilder het in de. olie ontvangt, d.w.z. vermengd en 
gemalen met 10 pet. lijnolie. En in de loodwitfabrieken wordt de 
poedervormige verfstof met water uit een gieter begoten en dan 
vochtig verwijderd. 2^. In Nederland is loodvergiftiging bij schilders 
een uitzondering, getuige tal van citaten uit het vakblad »De Schil- 
der«. Onze schilders zijn ook zindelijker dan die van het buitenland. 
3°. Zinkwit is ook giftig. (Maar, zou men den schrijver willen toe- 
roepen: welk een verschil in den aard en het verloop der vergifti- 
ging, alsmede in de mortaliteit 1) 4*^. Zinkwit is technisch minder- 
waardig. De proeven der loodwitcommissie geven een »schijn van 
bewijs® dat zinkwit te prefereeren is; maar feitelijk toonen ze de 
superioriteit van het loodwit aan boven andere witte verfstoffen . 
Want bij deze proeven werd de zinkwitverf veel dikker aangebracht 
dan de loodwitverf. 5°. Zinkwit is ongeschikt voor grondverf op 
nieuw hout, het bladert af, terwijl loodwitverf zich daaraan hecht. 
6°. Het loodwit houdt zich »in zwavelhoudende atmosfeer® beter dan 
zinkwit. Ook lithopone-verf is alles behalve duurzaam, ze geeft af, 
wordt uitgeleerd en geblaard en beschermt ijzer niet tegen roesten. 
Dat ook onder loodwitverf het ijzer een weinig roest, schrijft de 
heer Van Hoek toe aan een gering gehalte aan loodacetaat, waaruit 
door het koolzuur der lucht azijnzuur vrij wordt, hetwelk dan op het 
lithopone. Reacties op lood gaven een negatief resultaat. Hetzelfde 
geldt voor een monster »dekwit«, dat veel gebruikt wordt, waarschijn- 
lijk ook, omdat het per K.G. maar 14 cent kost, tegen 32 cent per 
K.G. loodwit. 
