22 
LOODWIT. 
ijzer in werkt. 7®. Binnenwerk wordt hier te lande bijna uitsluitend 
met zinkwit geverfd, en dit achten de schilders, gezel en patroon, 
het ongezondste deel van hun ambacht. Het zijn volgens den schrij- 
ver ))de lijnolie, terpentijnolie en vernissen die door hun vluchtige 
bestanddeelen schadelijk inwerken«. (Wat heeft dit echter temaken 
met de quaestie zinkwit contra loodwit?) »Dat het loodwit, met olie 
opgestreken, dampen uitlaat, is wel een weinig bespottelijk, als men 
weet, dat het eerst bij 1450 — 1600*^ C. vluchtig wordt.cc Dat de heer 
Van H . lijnolie als het eigenlijke vergift aanziet, blijkt ook uit een 
gezegde: »Vooral het stof dat ontstaat bij het afkrabben en schuren 
van verflagen, is veel nadeeliger bij het gebruik van alkoholhoudende 
dranken, dan anderszins, wijl dan de oliedeelen, die in dat stof aan- 
wezig zijn, spoediger door het maagzuur in oplossing kunnen gebracht 
worden. (( En hiermede hebben we van den heer Van H. genoeg ge- 
citeerd om dezen lood witman niet als een autoriteit tegenover het 
rapport der commissie te beschouwen. 
Rattekruit is een zwaar vergift, maar een dagelijksche toediening 
van een minieme hoeveelheid, bijv. 1 milligram, is zonder twijfel op 
den duur minder schadelijk dan een gelijke hoeveelheid van een 
loodzout. Indien nu rattekruit een geschikte verfstof ware, zou de 
overheid dan het bereiden, zuiveren, verpakken, mengen en gebrui- 
ken ervan aan den werkman toestaan, alleen met de waarschuwing 
om. toch uiterst voorzichtig te zijn met het gevaarlijke goedje? 
Ik geloof dat hygiënische waarschuwingen en voorschriften niet 
voldoende zijn, zoodra het een zware en moeilijk te genezen vergif- 
tiging geldt. Is over de technische zijde van het loodwitvraagstuk 
het laatste woord nog niet gesproken, in geen geval mag de gezond- 
heid, mag het leven van fabrieksarbeiders en schildersgezellen worden 
opgeofferd aan een verfstof, waarvan de onontbeerlijkheid door velen 
met reden betwijfeld wordt. 
Wageningen, 7 Dec. 1907. 
