36 
HET GEWONE VLAS 
in de Leve. Het is dus te verwachten, dat men binnen eenigen tijd 
er in zal slagen deze methode in het groot met voordeel toe te 
passen, en dat er dan inrichtingen met dit doel zullen worden ge- 
bouwd. 
Bij het roten worden de vezels door de werking van bacteriën van 
de aangrenzende weefsels los gemaakt, zoodat zij na het drogen der 
stengels door verschillende mechanische bewerkingen gemakkelijk van 
’t overige gedeelte van den stengel afgescheiden kunnen worden. Dit 
geschiedt achtereenvolgens door het braken, waarbij de houtkern van 
den stengel gebroken wordt en gedeeltelijk wegvalt; het zwingelen, 
waarbij de houtdeelen verder afgescheiden worden; terwijl door het 
ribben en schuren de laatste sporen van de nog aan de vezels ge- 
hechte weefsels worden verwijderd. Men verkrijgt dan bundels vezeL, 
die door het hekelen, dat is een soort kammen, in kleinere bundels 
verdeeld worden om geschikt te zijn voor het spinnen, terwijt 
daarna uit den verkregen draad het linnen wordt geweven. 
Vroeger geschiedde dit alles door eenvoudige handwerktuigen,. 
waarvan het spinnewiel wel het bekendste is ; tegenwoordig echter 
gebeurt het meest machinaal. 
Zooals men ziet is het een lange rij van bewerkingen, die de plant 
moet ondergaan alvorens daaruit het verbruiksartikel verkregen is ; 
bijna geen andere plant vereischt zooveel zorg en arbeid voordat ze 
datgene geeft, waarvoor ze gekweekt wordt. 
En toch, niettegenstaande de vele bewerkingen en de technische 
moeilijkheden daaraan verbonden, behoort het vlas tot één van de 
oudste cultuurplanten. 
Hoe lang de plant reeds gekweekt is en uit hare vezels weefsels 
bereid werden is niet bekend, maar zeker is het, dat de oude 
Egyptenaren reeds 30 eeuwen vóór Christus geboorte het vlas ver- 
bouwden en bewerkten. Ze wikkelden hunne mummiën in linnen, 
en in verschillende graven zijn vruchten en zaden van het vlas ge- 
vonden. Verder zijn er grafschilderingen bekend, die op den vlas- 
bouw betrekking hebben. Op één daarvan, uit het graf van Chum-el- 
Achmar, is de vlasoogst voorgesteld. Twee mannen zijn bezig het 
vlas te trekken, terwijl een derde de stengels tot bundels bindt. Dit 
geschiedt onder toezicht van een vierden, die met over elkaar ge- 
slagen armen het werk van de anderen aankijkt. Een schildering in 
het graf van Beni-Hassan uit de XIÏ Dynastie, 2400 — 2200 v. Chr., 
geeft een beeld van het roten, van de bewerkingen, die de stengels 
ondergaan om de vezels daaruit af te scheiden en verder van het. 
spinnen en weven. 
