EN HET VLAS MET OPENSPRINGENDE VRUCHTEN. 
37 
Ook uit den Bijbel blijkt, dat de vlasbouw reeds zeer vroeg in 
Egypte bekend was. In de beschrijving van de plagen, die over 
Egypte kwamen (ongeveer 13 eeuwen v. Chr. denkt men), vindt men 
het volgende: ))Het vlas nu en de gerst werd geslagen, want de gerst 
was in de aar en het vlas was in den halm«. Dit moet in ’t voor- 
jaar geweest zijn, want het vlas is een wintervrucht in Egypte, in 
den herfst gezaaid en in Maart of April geoogst. 
Maar niet alleen in het oude Egypte werd het vlas gekweekt. Ook 
na hun uittocht uit Egypte bleven de Joden waarschijnlijk vlas ver- 
bouwen, want na de beschrijving van Mozes’ afdaling van den berg 
Sinaï volgt: »En alle vrouwen, die wijs van , hart waren, sponnen 
met hare handen, en zij brachten het gesponnene, de hemelsblauwe 
zijde en het purper, het scharlaken en het fijne linnen®. 
Verder zijn er vlasresten en allerlei werktuigen, die op de be- 
werking betrekking hebben, gevonden in de Zwitsersche paalwoningen. 
De ouderdom van deze, tot het jongere steen-tijdperk behoorende 
woningen is niet nauwkeurig bekend. Vroeger werden ze voor veel 
ouder gehouden dan tegenwoordig en hield men ze voor afkomstig uit 
den tijd van II 0 — 70 eeuwen v. Chr., nu stelt men daarvoor ongeveer 20 
eeuwen v. Chr. De in de paalwoningen gevonden resten en werktuigen 
toonen aan, dat men het vlas ook daar verbouwde voor de vervaardiging 
van weefsels . De oogst had echter waarschijnlijk op andere wijze plaats. 
Terwijl de oude Egyptenaren het vlas met de hand trokken, zooals 
ook heden ten dage in ons land gebeurt, sneden de lieden der paal- 
woningen de planten aan den grond dicht boven den wortel af. Dit 
staat misschien hiermee in verband, dat hunne planten, zooals de 
resten leeren, aan de basis vertakt en min of meer gekromd waren. 
Men heeft op grond hiervan en van enkele kenmerken der ge- 
vonden vruchten en zaden wel eens gemeend, dat het vlas, dat toen 
ter tijde in de streken der paalwoningen werd verbouwd, niet denzelfden 
vorm had als het door de oude Egyptenaren en nog tegenwoordig in 
ons land gekweekte. |Het is echter zeer moeilijk dergelijke kwesties met 
behulp van enkele overgebleven, gedurende den langen tijd min of meer 
veranderde plantendeelen uit te maken. Maar hoe dit ook zij, de vondsten 
in de Egyptische graven, in de Zwitsersche paalwoningen en verder 
die in een Oud-Chaldeesch graf uit den Vóör-Babylonischen tijd be- 
wijzen, dat niet alleen het vlas een zeer oude cultuurplant is, maar 
tevens, dat in die lang vervlogen tijden in ver van elkaar verwijderde 
streken vlas werd verbouwd. Dit is echter het eenige, wat men met 
zekerheid van de geschiedenis der vlascultuur weet. 
Van veel jongeren datum en wel van omstreeks het begin 
