EN HET VLAS MET OPENSPRINGENDE VRUCHTEN. 
41 
beschrijving is van Planchon, die in 1848 een uitvoerige studie van 
de familie der Linacee’én gepubliceerd heeft. Nu is het echter zeer 
merkwaardig, dat Planchon, meenende Linum crepitans te beschrijven, 
een geheel andere plant voor zich had ; en het gevolg is geweest, dat 
zijn foutieve beschrijving in de geheele vlasliteratuur verbreid is. 
Dit behoeft ons evenwel niet zoo zeer te verwonderen, daar Planchon’s 
werk het eenige uitvoerige, systematische werk over de Linaceeen 
is, terwijl bovendien Linum crepitans niet zoo algemeen bekend is, 
als m.en zou opmaken uit het feit, dat de plant in allerlei, ook kleinere 
landbouwkundige boeken en geschriften wordt genoemd. De schrijvers 
hebben de plant waarschijnlijk nooit gezien en daardoor de fout in 
hunne beschrijving niet gemerkt. 
Ik zelf heb eenige jaren lang moeite gedaan om de plant te ver- 
krijgen, daar verschillende botanici in Zuid-Duitschland, waar Xmwm 
crepitans volgens de opgaven van sommige schrijvers verbouwd wordt, 
verklaarden haar niet te kennen. Ten slotte werd evenwel een monster 
zaad onder den naam van Linum usitatissimum var. crepitans uit die 
streken verkregen door bemiddeling van het Bureau Central de 1’As- 
sociation Internationale des Botanistes, dat is een instelling, die ten 
doel heeft plantkundigen behulpzaam te zijn tot het veikrijgen van 
materiaal voor hunne onderzoekingen. Professor Fruwirth, toen nog 
directeur van de ))Landwirtschaftliche Hochschulecc te Hohenheim in 
Wurtemberg, had het zaad, na veel vergeefsche pogingen in verschil- 
lende richtingen, eindelijk uit Beieren verkregen. 
Dit zaad werd in 1906 in den Hortus te Groningen uitgezaaid en 
nadat de plant uitgebloeid was, ging ik dagelijks naar de cultuur 
kijken, om de vruchten te zien openspringen, maar de vruchten wa- 
ren en bleven gesloten. Als men daarbij in aanmerking neemt, dat 
sommige eigenschappen van de plant niet overeenstemden met de 
beschrijving van Planchon, de bloemen bijv. waren kleiner dan die 
van het gewone vlas en niet grooter zooals wordt aangegeven, dan is 
het wel begrijpelijk, dat ik zeer sterk aan het bestaan van Linum 
crepitans begon te twijfelen. Maar eindelijk op een zonnigen morgen 
hoorde ik een zacht knetterend geluid en zag nu eenige vruchtjes 
wijd geopend en de zaden daarin geheel vrij liggend, zöd los, 
dat de geringste aanraking voldoende was om ze te verspreiden. 
Zoo had ik dan nu den »leisen Klang«, waaraan de plant haar 
Duitschen naam ontleent, vernomen en was eindelijk in ’t bezit van 
de ware Linum crepitans. Daarna heb ik honderden malen het geluid 
gehoord, maar zooveel genoegen als die eerste keer heeft het mij 
nooit weer gedaan. Later bleek het, dat de vruchten eerst open- 
