DE OOESPEON6 DER KOMETEN, 
DOOR 
Dr. E. VAN DER VEN. 
De vraag of de kometen afkomstig zijn uit verder verwijderde 
hemelstreken, dan wel of zij van huis uit tot ons planetenstelsel 
belmoren, heeft reeds langen 'tijd de sterrenkundigen bezig gehouden 
en tot tegenovergestelde conclusies geleid. 
In de Revue Scientijïque komt van het beloop van dezen twee- 
kamp een overzicht voor, waarmede wij meenden dat onze lezers, even 
als wij, gaarne zouden kennis maken. 
Terwijl Laplace zich bepaaldelijk uitsprak voor een afkomst van 
buiten, hebben andere geleerden, o.a. Faye en Schiaparelli de tegen- 
overgestelde rneening verdedigd, daarbij' voornamelijk zich grondende 
op het feit dat er kometen zijn met sterk hyperbolische banen; een 
argument dat, schoon van belang, niet beslissend is. 
Een tiental jaren geleden heeft Fabry, het vraagstuk weder van 
den grond af willende bestudeeren, zich deze vraag gesteld : volgenf> 
welke regelen moeten de elementen der kometenbanen samenhangen, 
indien men wil aannemen dat die hemellichamen van elders komen? 
En zijn deze wetten wel die, waarvan de werkelijkheid getuigt? 
Brengt men bij zoodanige studie de eigen beweging der zon in 
rekening en neemt men slechts die banen in aanmerking wier peri- 
heliumatstand niet bijzonder groot is, dan vindt Fabry’ dat uit de 
onderstelling van Laplace voortvloeit, dat alle kometenbanen hyper- 
bolisch moeten zijn. Aangezien nu deze gevolgtrekking lijnrecht 
staat tegenover de resultaten der waarneming, zou men met hem 
