DE DITKOEIING DEK MALTAKOOKIS. 
DOOR 
H. DIETZ. 
In eene brochure van de Research Defence Society, eene ver- 
eniging welke het nut wil aantoonen dat proeven op dieren hebben 
kan [The Extinction of AJalta Fever, a lesson in the use of animal 
experiment, 1908), geeft D. Bruce eene beschrijving hoe de Malta- 
koorts werd uitgeroeid, waaraan het volgende ontleend is. 
Het eiland Malta, gelegen in de zonnige Middellandsche zee, dat een 
van de meest gezonde streken behoorde te zijn, stond bekend als een 
van de meest ongezonde garnizoenen, en was als zoodanig algemeen 
gevreesd door officieren en soldaten. Van de ongeveer 7000 soldaten 
werden ieder jaar alleen wegens Maltakoorts gemiddeld 312 man in 
het hospitaal opgenomen en evenveel matrozen, tezamen dus 624 
man, die ieder gemiddeld 120 dagen aldaar onder behandeling 
moesten blijven, wat een totaal geeft van ongeveer 75000 verpleeg- 
dagen jaarlijks. Alleen tijdens den Zuid-Afrikaanschen oorlog ver- 
minderde het aantal patiënten tot 315, daar toen de meeste troepen 
elders waren. In 1905 was het aantal weer gestegen tot 643. Geen 
wonder dus dat het Engelsche Gouvernement zich de kwestie ter 
harte nam (1904), en het verzoek om een nauwkeurig onderzoek 
richtte tot de Royal Society, welke in den zomer van hetzelfde jaar 
eene commissie met dat doel naar Malta uitzond. Drie jaar lang is 
toen gearbeid voordat de ontdekking gedaan werd, welke tot het 
uitroeien van de koorts geleid heeft, waarvan niet minder dan 
