LIN0LEÜ3I/ 
De eerste linoleumfabriek werd in 1863 door Walton te Staines 
bij Londen opgericht. Naast het systeem van Walton, dat langeren 
tijd in beslag neemt, maar een uitstekend product oplevert, heeft 
men dat van Taylor-Pernacotte, hetwelk spoediger verloopt, maar 
waardoor men linoleum van mindere kwaliteit verkrijgt. Het linoleum 
bestaat in hoofdzaak uit een mengsel van geoxydeerde lijnolie (linoxyn) 
en kurkmeel, dat, met bepaalde stoffen vermengd, met behulp van 
walsen op een weefsel van jute wordt geperst. De stoffen, die aan 
de drie genoemde worden toegevoegd zijn : hars (copal), verfstof en 
soms houtmeel. 
De lijnolie wordt, zooals bekend, verkregen uit het zaad van de 
vlasplant ; Russische lijnolie wordt als de beste beschouwd . Zij be- 
hoort tot de drogende oliën, d.w.z. in dunne lagen uitgespreid wordt 
zij door de zuurstof van de lucht tot een eerst kleverig, later geheel 
opdrogend product omgezet. De ruwe lijnolie, door persing verkre- 
gen, komt op de fabriek in groote reservoirs, waarin men haar drie 
maanden laat om door bezinking te klaren. Vervolgens zuivert men 
haar van het plantenslijm en -eiwit door een behandeling met sterk 
zwavelzuur. Men roert ^ pet. daarvan door de olie, waardoor de 
onzuiverheden verkolen en de massa een zwarte kleur krngt. Na 
korten tijd scheidt zich de vloeistof in twee deelen, d.wLz. de olie komt 
bovenop drijven en het zuur met de onzuiverheden zinkt. Dit tapt 
men met behulp van een kraan, in den bodem van het zuiverings- 
reservoir, dat met looden platen bekleed is, af. De gezuiverde olie 
1) Vrij naar: Dr. F. Limmer, Ueber Linoleum, seine Bedeutung und 
seine Verwendung. (Zeitschr. f. angew. Chem., XX, 32, p. 1349 — 
1354, 1907.) 
