SYMBIOSE. 
DOOR 
Dr. L. POSTHUMUS. 
De gevallen van Symbiose komen zóó verspreid voor in de littera- 
tuur, dat het nuttig zijn kan die, zooveel mogelijk, tot één geheel 
te vereenigen. 
Het zal in de eerste plaats noodig zijn, zoo juist mogelijk vast te 
stellen wat onder dit woord wordt verstaan. Woordelijk vertaald 
beteekent het »tezamen leven«. Die uitdrukking nu zou kunnen 
leiden tot begripsverwarring. Want er worden vele dieren gevonden, 
die om de een of andere oorzaak, of ook met een bepaald doel, hetzij 
tijdelijk, hetzij altijd tezamen leven. Zoo vertoonen zich, dikwijls 
plotseling, in de noordelijke zeeën de Zee vonken {Noctiluca miliaris), 
kogel vormige Infusiediertjes, die dikwijls de voornaamste oorzaak 
zijn van het lichten der zee, in zulke groote en dichte massa’s, dat 
de oppervlakte der zee met een vinger dikke laag bedekt is. Er is 
voor de individuen aan dit vereenigd zijn noch voordeel, noch nadeel 
verbonden, het zijn alle dieren van dezelfde soort, gebonden aan 
dezelfde bestaans-voorwaarden, als zeestroomingen, zoutgehalte en 
temperatuur van het water, enz., die hun vereenigd leven bepalen. 
Andere dieren, z. a. de Treksprinkhaan, de, de gebergten van Zweden 
en Noorwegen bewonende. Lemming, de bruine Rat, enz., trekken 
in groote scharen naar andere streken, wanneer zij, door gebrek 
aan voedsel, daartoe gedreven worden. Weder andere dieren, z. a. de 
Honingbij, sommige Wespen, Mieren, Termieten, leven samen in 
zoogenaamde maatschappijen of staten. 
In al die gevallen hebben we te doen met een tezamen leven 
o 
