SYMBIOSE. 
63 
niet alleen bevrijden zij het dier van de lastige parasieten, maar zij 
waarschuwen het ook, bij naderend gevaar, door schelle geluiden 
en een snel opvliegen. Er bestaat hier al zoo, zegt Schilling, een 
symbiose van een dier met een zeer scherpen reuk met een ander, 
dat scherpziend is. — Andere schrijvers beschouwen dit tezamen 
leven als een geval van mutualisme. 
Symbiose van een kruipend dier met een vogel De Nijlkrokodil 
wordt steeds vergezeld door een kleine, tot de Plevieren behoorende 
Waadvogel, Cursorius aegypticus, die reeds door Herodotus, onder 
den naam Trochilos, beschreven is. Niet alleen weet deze vogel de 
op de zandbanken van den Nijl zich in de zon koesterende Kroko- 
dillen te bevrijden van bloedzuigers en vliegen-larven, maar waar- 
schuwt hen ook, door zijn stem, wanneer een vijand nadert. ())Haacke, 
Tierleben der Erde«, III, S. 28.) 
Symbiose van Krabben met andere dieren. De gewone Zeerab, 
{Cancer pagurus) uit de Noordzee, alsmede de in de Middellandsche 
zee voorkomende Schildkrabben (Dromia), houden er zeer van zich, 
als ’t ware, te laten begroeien door Sponsen, Zeepokken, Koker- 
wormen, enz., ja het gebeurt zelfs dat zij, om zoo te zeggen, »eigen- 
handig« die dieren op hun rug plaatsen. Het is duidelijk, dat hieruit 
voor beiden tezamen levenden een voordeel ontstaat. De Krabben 
verkrijgen daardoor bij hare rooftochten een passende vermomming, 
terwijl door den opwaartschen druk van het water de te dragen last 
van geringe beteekenis is. Aan de andere dieren wordt, doordien zij 
telkens naar andere plaatsen gebracht worden, en ook door hetgeen 
van den buit wegvalt, het verkrijgen van voedsel beter en gemakke- 
lijker gemaakt. 
Van de Heremietkrabben is het bekend, dat zij haar week lichaam 
in een slakkenhuis verbergen en met deze woning rondtrekken om, 
onder die beschutting, levende dieren aan te vallen. Eene in de 
Middellandsche zee, bij Napels, veel voorkomende soort {Pagurus 
Prideauxii) stelt zich met deze beschutting alleen niet tevreden, 
maar draagt op het slakkenhuis, meestal in de nabijheid van den 
mond daarvan, steeds met zich mede een prachtig gekleurde Zee- 
anemoon {Adamsia palliata). Ja, soms is dat slakkenhuis bezet met 
2, 3, dikwijls met 10 — 12 Zee-anemonen die de geheele buitenvlakte 
er van innemen, van onderen en van boven, zoodat die vormlooze 
massa, als de Krab zich voortbeweegt, veel gelijkt op een volge- 
laden, heen en weer waggelenden wagen, die ieder oogenblik dreigt 
om te slaan. Die hinderlijke last wordt door de Krab opzettelijk 
opgeladen; men heeft waargenomen dat zij zelve de Zee-anemoon op 
