64 
SYMBIOSE. 
het slakkenhuis plaatst, en zij zou dit zeker niet doen, indien er 
niet een groot voordeel voor haar aan verbonden was, terwijl de 
bereidwilligheid, waarmede de Zee-anemoon het toelaat, het zeer 
waarschijnlijk maakt, dat ook deze van haren kant er voordeel in 
ziet. Dr. Eisio heeft van de gelegenheid, die hem aan het zoölo- 
gisch station te Napels werd aangeboden, gebruik gemaakt om dit 
tezamen leven van twee zoo geheel verschillende dieren te ver- 
klaren. De Zeeanemonen behooren tot de meest gevreesde bewo- 
ners der zeeën, omdat zij het best gewapend zijn. Zij zijn name- 
lijk in het bezit van millioenen voor het bloote oog onzichtbare 
wapens, die zoowel aanvallend als verdedigend kunnen gebruikt 
worden en, onder omstandigheden, zelfs voor den mensch niet 
zonder gevaar zijn; dit zijn de zoogenaamde Netelkapsels of Netel- 
organen. Zij liggen in de buitenste laag van de huid (ektoderm)^ 
vooral in die der vangarmen, die in een krans den mond om- 
ringen. Het zijn uiterst kleine, eivormige, door een veerkrachtigen 
wand begrensde holten, waarin zich een lange spiraalsgewijs op- 
gerolde, holle draad bevindt en bovendien eene eenigszins kleverige, 
zeer bijtende vloeistof, die een brandend gevoel en dikwijls blaren 
op de huid veroorzaakt. Wordt op het netelorgaan druk uitgeoefend 
dan wordt de draad met groote snelheid naar buiten geworpen en 
ontrolt zich geheel en al. De werking dier netelorganen bestaat 
daarin, dat een dier met een zachte huid zich zeer gevoelig brandt, 
als het met die draden in aanraking komt en niet zelden, daar een 
buitengewoon aantal draden tegelijk werkt, geheel verlamd wordt; 
bovendien leggen zich die lange draden als de draden van een spin- 
neweb om de prooi. Volgens eene berekening van Möbius worden 
bij een soort van Zeeanemoon {Anthea Cereus) in één enkelen van 
hare 150 vangarmen niet minder dan 43 millioen netelorganen ge- 
vonden, alzoo in ’t geheel 6350 millioen. In den regel worden deze 
organen op bepaalde plaatsen der vangarmen in grooter aantal bij 
elkaar aangetroffen dan op andere plaatsen, zoodat daar dikke ver- 
hevenheden, de zoogenaamde netel-batterijen, ontstaan. 
De aanwezigheid van die organen bij de Zee-anemonen verklaart 
de betrekking, waarin zij tot de Heremietkrab staan. Zij beschermen 
deze door hare netelorganen tegen allerlei vijanden, visschen en 
inktvisschen, die het niet wagen een met een Zee-anemoon bezette 
krab aan te vallen. De laatste is dan ook angstig bezorgd om hare 
metgezellin ; want wanneer zij, in om vang toegenomen, gedwongen 
wordt haar huis te verlaten en een nieuwe, ruimere woning te be- 
trekken, dan maakt zij de Zee-anemoon, met de grootste voorzichtig- 
