66 
SYMBIOSE. 
kcvcrns, tot verschillende familiën behoorende, die in de nesten van 
mieren gevonden worden. Zij vinden daar niet alleen woning en 
voedsel, maar worden ook door de mieren geholpen in hun strijd 
om het bestaan, terwijl zij zonder die hulp er menigmaal het leven 
bij zouden inschieten. Dikwijls zijn zij blind en dan weten zij zich 
van het noodige voedsel te voorzien door de werkmieren, die zij op 
hun weg ontmoeten, zoolang tikjes te geven met hun knodsvormige 
sprieten, tot deze eenige druppels vocht afstaan. Daarvoor bewijzen 
zij den mieren een tegendienst; uit gele of roodgekleurde bundels van 
klierharen laten zij een aetherische olie te voorschijn komen, die 
door de mieren, als een groote lekkernij, wordt opgelikt. 
Het is al sedert lang en algemeen bekend, dat er zekere betrek- 
king bestaat tusschen mieren en bladluizen, waarin reeds Linnaeus 
aanleiding gevonden heeft om den laatsten den naam ))melkkoeien« 
te geven. De bladluizen voeden zich met de sappen van plantenen 
lokken de mieren door hare vloeibare, zoetsmakende excrementen, 
die als waterheldere droppels uit de anale opening te voorschijn 
komen. Wanneer deze droppels in groot aantal op de bladen van 
planten vallen, dan vormen zij op dezen, in opgedroogden toestand, 
een kleverige en glinsterende laag, den z.g. ))honigdauwc(. Deze be- 
staat, behalve uit een geringe hoeveelheid eiwit en slijmstof, uit 
suikerachtige stoffen, en is voor de mieren een voedsel van groote 
waarde . 
Prof. Kraepelin beschouwt de betrekking tusschen mieren en blad- 
luizen wel als een sj’mbiose, maar is van oordeel dat de voordeelen, 
die de bladluizen van die symbiose genieten, van geringe beteekenis 
zijn. Nu is onlangs een studie verschenen van Mordwilko, die een 
tegenovergesteld gevoelen is toegedaan. 
De mieren doen al wat mogelijk is om zich het ongestoord bezit 
te verzekeren van eene kolonie van bladluizen. Zij dulden niet dat 
vreemde mieren hare melkkoeien ))melkenc(, d. i. dezen noodzaken, 
door bestrijking met de sprieten, de zoete excrementen af te scheiden. 
Of zij verjagen die vreemde indringsters, óf zij bouwen met aarde 
overdekte gangen naar de planten, waarop de door haar aange- 
kweekte bladluizen zuigen, en sluiten soms zelfs de op de stengels 
zittende bladluizen in zulke gangen op. Dikwijls worden die gangen 
verwijd tot kleine ruimten, die èn den bladluizen tot woning dienen, èn 
waarin de larven der mieren, die op bepaalde uren van den dag door 
de werkmieren daarheen gebracht worden, tot ontwikkeling komen. 
h Die’ Beziehungen der Tiere zu einander etc., 1905. 
~) Biol. Centralblatt, 1907, No. 7 en 8. 
