72 
SYMBIOSE. 
komende soorten, heeft zich de vorm dier kappen nauwkeurig ge- 
schikt naar den vorm der haar bewonende diertjes. 
3. Met andere planten. ^ 
Een zeer belangrijk geval van symbiose tusschen mieren en plan- 
ten van hoogere orde dan de voorafgegane wordt gevonden in tro- 
pisch Amerika van Mexico tot Zuid-Brazilië. Baar heeft het land- 
schap zijn eigenaardig tropisch karakter verkregen door de aan- 
wezigheid van verschillende soorten van boornen, behoorende tot 
het geslacht Cecropia van de familie der Urticaceeën. In Brazilië zijn 
die bekend onder den naam Imha-uha. Deze boom, die een hoogte 
bereiken kan van 20 en meer meters, wordt aan rivieroevers en 
berghellingen aangetroffen. De slanke stam is cilindervormig en wit 
van kleur; gewoonlijk komen de eerste takken pas te voorschijn uit 
den stam ongeveer tien meter boven den grond, ongeveer op ge- 
lijke hoogte, zoodat zij in een krans schijnen te staan als de armen 
van een lichtl\roon of kandelaber, waardoor de Duitsche benaming 
i)Armleuchterbaumc( verklaard wordt. Aan het eind van eiken tak 
en ook van den stam bevindt zich een krans van reusachtige 
bladen, wier doorsnede 0.5 — 0.7 M. bedraagt, voorzien van lange 
stelen, diep ingesneden en aan de ondervlakte witachtig van kleur. 
Het gebied door de Cecropia bewoond is ook de woonplaats van 
de zoogenaamde Sauba-mieren {Atta^ Hystryx e.a.), die tot de meest 
gevaarlijke vernielers van bladen behooren. Als een groene slang be- 
weegt zich een van een rooftocht terugkeerend leger dier mieren 
op een pad door het bosch, want elke mier draagt loodrecht boven 
haar hoofd een stuk van een blad, dat zij, binnen enkele minuten, met 
hare schaarvormige kaken uit een blad van de beroofde plant heeft 
gesneden en op haar kop heeft geplaatst. 
Alzoo beladen begeven zij zich naar haar nest, waar deze stukken 
door een bijzonder soort van werkmieren tot een soort van brei worden 
verwerkt en in het nest bewaard. Hier ontwikkelt zich spoedig, onder 
voortdurende verzorging door de kleinste der werkmieren, een weel- 
derige groei van het mycelium (een netwerk van zeer fijne witte 
draden) van een zwam, die overal daar, waar zij uit de massa te 
voorschijn komt, aan de draden talrijke verdikkingen vormt, die dan 
als voedsel door de mieren gebruikt worden. 
Gewoonlijk zijn het duizenden mieren, die die rooftochten onder- 
nemen, zoodat zeer spoedig de aangevallen hoornen van hun bladeren 
F. Müller. Die Imbauba und ihre Beschützer. Kosmos, Jahrg. 4, Bd. 
8, Pag. 109 ff., 1880—1881. Kernee v. M. 1. c., Ie Bd., pag. 436. 
