SYMBIOSE. 
77 
hadden die kleine mijten goed en zeker huisgehouden; op de bladeren 
werd geen spoor van epiphyten of parasieten aangetroffen. 
Symbiose hij planten. 
1. Terwijl vroeger de Korstmossen beschouwd werden als een 
zelfstandige plantengroep, wordt tegenwoordig, na het onderzoek van 
ScHWENDENER en BoRNET, algemeen aangenomen, dat men bij deze 
planten te doen heeft met twee, tot verschillende groepen behoorende, 
planten, die zich met elkander tot één organisme hebben vereenigd 
in een symbiose. Beide symbionten hebben haar eigen verrichtingen, 
en die van de eene zijn ook voordeelig voor die van de andere. De 
eene plant bestaat uit kleurlooze, draadvormige cellen, zoogenaamde 
hyphen^ en behoort tot de Zwammen., terwijl de andere zich voordoet 
als groen gekleurde cellen van verschillenden vorm en tot de Wieren 
gebracht wordt. De zwam bezorgt de vasthechting aan steenen, aan 
de schors van boomen, enz., neemt van buiten af voedsel op en 
bezit ook het vermogen om, door uitscheiding van stoffen, den vasten 
bodem, waarop het geheel zich bevindt, gedeeltelijk op te lossen. 
De groene wieren bereiden uit de haar toegevoegde stoffen, onder 
den invloed van het zonlicht, organische stoffen, die noodig zijn 
voor haren groei en verdere ontwikkeling en staan daarvan zooveel 
af aan de zwam, als deze voor hare instandhouding behoeft. 
Tegen deze symbiose zijn in 1902 bezwaren aangevoerd. Elenkin ^ 
n.1. is van oordeel, »dat die symbiose wetenschappelijk niet vol- 
doende bewezen is en vervangen zal moeten worden door de theorie 
van het Endosaprophytisme.a (Saprophyten zijn planten, die op in 
ontbinding verkeerende stoffen leven, b.v. Paddestoelen^. Deze theorie 
steunt deels op een reeds lang bekend feit, n.1. dat van de zwam- 
draden uitspruitsels, zoogenaamde haustoria, uitgaan, die de groene 
cellen der wieren binnendringen, deels op een nieuw feit, het sterven 
dier cellen. Dit sterven is het gevolg van een parasitisch inwerken 
der zwamdraden, die bepaalde stoffen (enzymen) schijnen af te schei- 
den, waardoor de wieren-cellen allengs geheel vervormd worden, 
terwijl de inhoud dier cellen ontleed wordt en ten slotte verdwijnt. 
Het aanwezig zijn van steeds meer doode cellen, terwijl het aantal 
levende vermindert, bewijst het parasitisch leven van de zwam. 
2, Een tweede geval van symbiose meenen verschillende Schrijvers 
(Prof. Frank e.a.) te mogen aannemen tusschen een ' zeer groot aan- 
tal planten, boomen, struiken en kruiden (Beuk, Eik, Hazelaar, 
Berk, Boschbes, enz.) met zwammen. Worden de wortels dezer 
D Bulletin du jardin imp. botanique de St. Petersbourg. 
6 
