88 
OVER DEN AARD EN DE ELECTRISCHE LADING 
electrometernaald op te tellen. Hieruit kon men afleiden het totale 
aantal a deeltjes, die per seconde door de bron werden uitgezonden. 
Op deze wijze werd gevonden dat 3,4 X lOi” a deeltjes per seconde 
werden uitgezonden door het radium C, dat aanwezig is in één 
gram radium in evenwicht. Uit andere onderzoekingen is gebleken, 
dat radium zelf en eenige van zijn producten, n.1. de emanatie, radium 
A en radium C hetzelfde aantal a deeltjes per seconde uitzenden 
wanneer zij in evenwicht zijn. Bijgevolg worden in een gram ra- 
dium in evenwicht door ieder van de producten 3,4 X a 
deeltjes uitgezonden en zoo bedraagt het geheele aantal deeltjes 
1,36 X 10^1 per seconde. Bij de meest waarschijnlijke veronder- 
stelling, dat bij de ontleding van één atoom radium één a deeltje 
vrij komt, zoo worden 3,4 X atomen radium ontleed per se- 
conde en per gram. 
Het was van belang het aantal flikkeringen te vergelijken, die 
men op een scherm van zinksulfide waarneemt met het aantal 
deeltjes, die het treffen. Binnen de grenzen van de waarnemings- 
fouten bleek het aantal flikkeringen gelijk te zijn aan het aantal 
botsende deeltjes geteld door de electrische methode. Bijgevolg 
brengt elk botsend a deeltje een flikkering te voorschpn. Hieruit 
volgt, dat men door de flikkeringen evengoed als door de electrische 
methode het aantal a deeltjes kan tellen, die door een radioactieve 
stof worden uitgezonden. 
Behalve wegens het belang van deze uitkomsten voor radio-actieve 
feiten, zijn deze proefnemingen merkwaardig, omdat het de eerste 
keer is dat het mogelijk was een enkel stofatoom te ontdekken. 
Dit kan nu op twee wijzen geschieden: electrisch of optisch. 
De mogelijkheid een enkel stofatoom te ontdekken is te danken 
aan de groote bewegingsenergie van het a deeltje. 
In het tweede stuk is een overzicht gegeven van proeven tot het 
meten der electrische lading van a deeltjes. Nu men het aantal a 
deeltjes heeft kunnen tellen, zoo kan men de lading op ieder deeltje 
bepalen, als men de lading meet, die aanwezig is op de a deeltjes, 
die door een bekende hoeveelheid radium worden uitgezonden. 
Evenals bij het tellen werd ook hier radium C gebruikt. 
Er werd gevonden, dat ieder a deeltje een positieve lading van 
9,3 X 10-^® electrostatische eenheden draagt. Nu is de lading van 
een ion in gassen bepaald door verschillende onderzoekers, door ge- 
bruik te maken van de welbekende methode, dat ieder ion tot kern 
gemaakt wordt van een zichtbaar waterdropje bij plotselinge uit- 
zetting. J. J. Thomson kreeg een waarde 3,4 X 10 -^ H. A. Wilson 
3,1 X 10-1°, en Millikan en Begeman 4,ü6 X 10- 'ö. 
