DER a DEELTJES VAN RADIOACTIEVE STOFFEN. 
89 
Het gemiddelde van deze drie bepalingen van e is 3,5 X 10-^“. 
De lading E op een a deeltje ligt dus tusschen "2 è en 3 e. 
Enkele berekeningen van E en e zijn verder gemaakt uit radio- 
actieve gegevens, die steunen op eenvoudige en zeer waarschijnlijke 
veronderstellingen. Neemt men de halve periode van transformatie 
van radium aan als 2000 jaren, welke waarde door Boltwood be- 
rekend is, en neemt men aan, dat elk atoom radium bij het uiteen- 
vallen één a deeltje uitzendt, dan blijkt, dat de lading e van een 
waterstofatoom is 4,1 X 10-'^. Wanneer men aanneemt, dat het 
warmteëffect van radium een maat is van de kinetische energie der 
a deeltjes, dan vindt men voor de lading van een a deeltje 9,1 X lO-i® 
welke waarde weinig verschilt van de boven gevondene. De methoden 
die gebruikt zijn voor het bepalen van e, zijn onderworpen aan on- 
vermijdelijke waarnemingsfouten, die allen strekken om de gevonden 
waarden te klein te doen worden. Men oordeelt daarom, dat de 
E 
eenheid van lading e niet veel verschilt van of 4,65 X 10- 
en dat een « deeltje het dubbel van de eenheid van lading heeft. 
E 
Zoo zou dan uit de waarde voor het a deeltje volgen, dat dit 
een atoom helium is met de lading 2 e, of met andere woorden, 
dat een a deeltje een heliumatoom wordt, als zijn lading geneutra- 
liseerd is. 
Met de hier verkregen uitkomsten kan men nog de grootte afleiden 
van sommige belangrijke atomistische grootheden. De waarde van 
e 
— voor het waterstofatoom is 2,88 X lO*^ electrostatische eenheden, 
m 
Substitueert men voor e 4,65 X lO-i®, dan vindt men voor m, de massa 
van een waterstofatoom, 1.61 X 10-2 4 gram. Hieruit volgt dat er 
6.2 X 102^ atomen gaan in één gram waterstof en dat er 2,72 X 10^^ 
moleculen zijn in IcM^ van een willekeurig gas bij C en 76 cM. 
kwikdrukking. ^ 
Uit de hier verstrekte gegevens kan de grootte van eenige be- 
langrijke radioactieve grootheden bepaald worden. In de eerste 
plaats de hoeveelheid helium door radium geleverd. Een gram radium 
in evenwicht bevat vier a-stralen-producenten, die ieder 3,4 X 10’ 
deeltjes geven, dus ook zooveel heliumatomen per secunde. Daar er 
2.72 X 10^^ heliumatomen in één cubiek centimeter zijn, zoo is het 
4 X3,4 xlO’^ 
volume van het per seconde voortgebrachte helium 
2.72 X 10' 9 
’) Dit getal komt goed overeen met hetgeen men krijgt volgens de 
methode v. d. Waals. Zie mijn artikel „Over de kleinste stofdeeltjes.’^ 
Van dit tijdschrift jaargang 1903 p. 59. 
