100 
DE BEZIELINGSTHEORIE. 
Die invloed, dat in het leven blijven der ’t best toegeruste voorwer- 
pen, die »survival of the fittestcc doet alles wat in den strijd min- 
derwaardig is sneven en maakt, dat alleen zij, die het best zijn 
»aangepast« aan de levensomstandigheden, blijven bestaan. De natuur- 
lijke teeltkeus treedt dus in de plaats van het hoogste ))Intellect«, 
de alwijsheid van een Schepper en bewerkt de uiterste en tot in de 
kleinste bizonderheden afdalende doelmatigheid, die wij waarnemen 
bij alle levende schepselen. 
Hier stuiten wij al dadelijk op een begripsverwarring. Een doel- 
matige handeling verlangt kennis en bewustheid van een doel, dat 
pas wordt bereikt als de handelingen of de werkingen, die daartoe 
dienen, verricht en afgeloopen zijn. Letterlijk kan alleen een zelf- 
bewust persoon doelmatige handelingen volbrengen en zoo zal wel 
niemand de teeltkeus opvatten. 
Mocht men dit woordenzifterij noemen, dan is er nog iets anders 
aan te voeren, dat meer gewicht in de schaal legt. Als wij, zonder 
vooringenomenheid en niet beneveld door een blind vertrouwen op 
de juistheid van Darwin’s teeltkeustheorie, om ons heen zien, nemen 
wij overal en ieder oogenblik nuttelooze dingen waar in den lichaams- 
bouw en in het leven van planten en dieren. Men zou met hun 
opsomming een boekdeel kunnen vullen I Nu eenmaal de aandacht 
daarop is gevallen, worden wij van alle kanten met voorbeelden over- 
stelpt. Waarom ook niet? Waarom zou een eigenaardigheid, die niet 
onmiddellijk schadelijk is, of zelfs een orgaan of een levensuiting, die 
meer of minder schadelijk is, zoolang zij slechts het individueele be- 
staan of de voortplanting van een organisme niet te zeer belemmert 
of in den weg staat, niet kunnen bestaan en kunnen worden overgeërfd. 
Dat is onmogelijk, zegt men, want door de natuurlijke teeltkeus 
zijn de soorten ontstaan. Volgens Darwin en zijn aanhangers is de 
strijd om het bestaan zóó scherp, dat de kleinste afwijking van den 
bestaanden vorm bij de nakomelingen van een, immers blijkens zijn 
bestaan volmaakt bij de levensomstandigheden passend organisme, een 
nadeel moet vertegenwoordigen, dat hun noodlottig moet worden. 
Daarom kunnen alleen de allerbeste, de allergeschiktste blijven 
voortbestaan en moet alles wat van hun patroon afwijkt worden 
verdrongen. Een nutteloos orgaan eischt bouwstof, een overbodige 
levensuiting verbi*uikt kracht, en daardoor zijn zij nadeelig. 
Nu moet heel de natuur naar die opvatting worden gefatsoeneerd. 
Gevangen in de netten van de theorie ziet men niet wat er werke- 
lijk is, maar wat er moet zijn om de theorie waar te maken ! Of, 
want de echte natuuronderzoeker van onze dagen moet toch, in 
