NICOLAAS WITSEN ALS MAECENAS. 
133 
1672. 1 Daardoor kwam N. W. zoo in evidentie, dat hij reeds in 
1674 tot schepen der stad werd verkozen, en hij in datzelfde jaar 
den hoogbejaarden Dr. Nicolaas Tulp mocht opvolgen als lid in het 
college van gecommitteerde raden. Gedurende de vervulling van dat 
gewichtig ambt, afgevaardigde der stede Amsterdam in de Staten- 
vergadering, woonde Witsen in den Haag. Hij is in dien tijd (op 
27 Dec. 1674) getrouwd met Mejuffrouw Catharina de Hochepied, 
dochter van den predikant der Nederlandsch-Fransche gemeente te 
Sluis. Haar oom, Daniël Jan de Hochepied, met wien N. W. in 
briefwisseling stond, was onze eerste consul te Smyrna. (Nog heden 
is een afstammeling uit datzelfde geslacht, de heer Edmond de 
Hochepied, aan het Nederlandsch consulaat aldaar verbonden.) Hoewel 
N. W, in zijne brieven ons slechts spaarzaam over zijne huiselijke 
aangelegenheden inlicht, weten wij, dat hij een gelukkig huwelijks- 
leven gehad heeft, waarover echter een donkere schaduw is gevallen : 
het verlies zijner kinderen op jeugdigen leeftijd. In zijn ouderdom 
restte hem slechts een pleegzoon, het eenig kind van zijn jongsten 
bi'oeder. Jonas, die kort na zijn terugkomst uit Zweden op jeugdigen 
leeftijd (29 jaaij overleden was. Ook diens zoon, Nicolaas Witsen’s 
pleegkind dus, is vroeg gestorven, en nog vóór hem ten grave ge- 
daald. Hij getuigt in een zijner brieven aan Cuperiis van diens dood 
als van een oneindig zwaar verlies, »want ik hadde op hem alleen 
gehoopt en gebouwd® . 
Schetsen wij nu Nicolaas Witsen in de volle kracht zijns levens. 
Mocht hij ook als staatsman geenszins de gelijke van een van Olden- 
BARNEVELDT of eeii De Witt zijn, — levendein den laten bloeitijd, die 
naderen zag het verval der 18^® eeuw, — zoo brachten zijne groote 
kunde en rijke ervaring, naast eene fijne beschaving en natuurlijke 
beminnelijkheid, daarbij gevoegd eene eerlijke en nauwgezette ver- 
vulling van al zijne ambtsplichten, Witsen terecht op den voorgrond. 
Zich verheugend in de genegenheid van Prins Willem III, zoowel 
als in het vertrouwen van den Amsterdamschen Raad, was hij ook 
telkens de aangewezen man om verschillen tusschen de Stad en den 
Stadhouder bijteleggen en tot een goed einde te brengen. In 1676 
werd hij, op voordracht van den Prins, voor de eerste maal benoemd 
tot gedeputeerde te velde, een post dien hij ook in later jaren ver- 
vuld heeft met het voorzichtig beleid, hem eigen. 
9 Er bestaat van zijne hand een kort verhaal der gebeurtenissen en 
verwikkelingen van dat jaar ; het is in de levensbeschrijving van den 
heer Gebhard gedrukt, in Dl. I, blz. 77 — 101. 
