158 
HET WEDERVINDEN IN AUSTRALIË VAN NEWTON'S 
langstelling dan zijne innerlijke waarde zou doen vermoeden. Slechts 
zeer weinige tijdgenooten waren in staat het te verstaan. 
Eerst in het laatste der drie Boeken, waarin het verdeeld was, 
vindt men de ontwikkeling der gronden voor het bestaan van eene 
algemeene aantrekkingskracht en de ver reikende gevolgtrekkingen 
ter verklaring van de beweging der hemellichamen en van eb en 
vloed, de onderwerpen die het meest algemeen de aandacht moesten 
boeien. Het was met opzet, om bestrijding van onbevoegden te voor- 
komen, dat Newton het belangrijkste en aantrekkelijkste gedeelte 
van zijn werk door twee afdeelingen van bijna zuiver wiskundigen 
inhoud deed voorafgaan, als om zijne meest verhevene waarheden 
door eene voor de meesten ondoordringbare dubbele doornenhaag te 
beschermen. En in zijn tijd waren zelfs voor geoefende wiskundigen 
de twee eerste Boeken moeielijk door te werken, wegens de beknopt- 
heid en den ongewonen gang van vele zijner bewijsvoeringen, die 
niet altijd overtuigend, menigmaal onvolledig, enkele malen zelfs on- 
juist te achten waren. Zoo werd het hoek aanvankelijk verwaarloosd, 
met het gevolg dat, toen de hooge beteekenis van de nieuwe leer der 
onderlinge aantrekking van alles wat wij materie noemen meer en 
meer erkend werd, en de behoefte ontstond aan de bron zelve de 
kennis der bewijsgronden te gaan putten, het werk reeds zeer zeld- 
zaam geworden was. In de voorrede der tweede uitgaaf, welke eerst 
in 1713 verscheen, verzekert Cotes dat destijds exemplaren van de 
eerste uitgave uiterst zeldzaam en slechts voor zeer hoogen prijs te 
verkrijgen waren. Brewster vermeldt dat een student twee guinjes 
voor het boek moest betalen en dat Dr. Moore zich genoodzaakt 
zag, ten einde het voor eigen gebruik te bezitten, het geheel af te 
schrijven. Thans, twee eeuwen later, zullen de nog overgebleven 
exemplaren wel, op weinige na, allen in openbare boekerijen eene 
vaste plaats gevonden hebben. 
Het aantreffen van een exemplaar in Australië onder een partij 
boeken, die 140 jaren in een Engelsche boedelkamer waren bewaard 
gebleven, was dus reeds op zichzelf iets bijzonders, maar de heer 
Bruce Smith te Sydney, die daarvan thans eigenaar is, vermeldt in 
het weekblad Nature van 2 April 1908 daarover bijzondeilieden, 
welke het mogelijk maakten dat zijne vondst een waar ))Unicum(( zou 
zijn. Aan de binnenzijde van den omslag toch was deze aanteekening 
te lezen: »De vei-beteringen in dit boek zijn door Newton eigen- 
Dhandig geschreven. Men zie zijn oorspronkelijk handschilft in zijne 
))Optica in de bibliotheek van Trinity College Cambridge.cc 
De heer Bruce Smith vermeldde verder dat in zijn exemplaar zich 
