HANDEXEMPLAAR ZIJNER »PRINCIP1A(( . 
159 
bevinden vijf bladzijden in het latijn geschrevene bijvoegingen en 
verbeteringen en dat in den gedrukten tekst nog onderscheidene ver- 
beteringen, ook in de figuren, zijn aangebracht. Hij besloot zijne be- 
schrijving met eene oproeping aan de talrijke lezers van Nature 
ten einde van hen, die in staat waren haar te verschaffen, zekerheid 
over de herkomst van zijn exemplaar te verkrijgen, 
Meenende op afdoende wijze aan het verzoek van den heer Bruce 
Smith te kunnen gevolg geven, zond ik aan den uitgever van Na- 
ture een schrijven met de bedoeling dit, even als de mededeeling 
van den heer Bruce Smith, in de daarvoor bestemde rubriek »Leiters 
to the Editom opgenomen te zien. Ik plaatste in mijn zoo beknopt 
mogelijk gehouden brief deze stelling voorop: »Het exemplaar der 
Principia, thans in het bezit van den heer Bruce Smith, heeft inder- 
tijd aan Newton zei ven toebehoord. Deze gaf het in handen van 
N. Fatio de Duillier, zijn getrouwen volgeling, die het voornemen 
koesterde eene tweede uitgave van de Principia te bezorgen^. 
Met voordacht gaf ik, aan hetgeen in het wezen der zaak slechts 
eene zeer waarschijnlijke onderstelling kon heeten, den beslisten vorm 
eener stelling, wijl ik den heer Bruce Smith wenschte aan te moe- 
digen mijne beweringen te toetsen, tot welk doel talrijke verwijzin- 
gen moesten dienen naar de deelen IX en X van de Oeuvres Com- 
plètes de Christiaan Huygens. waarvan een door de Hollandsche 
Maatschappij der Wetenschappen geschonken exemplaar zich moest 
bevinden in de openbare Boekerij te Melbourne. 
Tot mijne teleurstelling verscheen mijn brief niet in Nature. Hij 
werd, zooals nu gebleken is, toegezonden aan den heer Bruce Smith, 
doch eerst nadat een poging om in Engeland de echtheid van New- 
ton’s handschrift vast te stellen, mislukt was. De heer Bruce Smith 
was namelijk door eene vergelijking van het handschrift der bijvoegingen 
en verbeteringen (de vijt aan het exemplaar toegevoegde bladzijden) 
met eene hem bekende authentieke reproductie van Newton’s hand- 
schrift tot het besluit gebracht dat er duidelijke gelijkenis (dis- 
tinct similarity) was. Doch, om meerdere zekerheid te verkrijgen, 
had hij twee bladzijden van de vijf in lichtdruk aan den bibliothe- 
caris van Trinity College te Cambridge gezonden, ten einde ze, naar 
de aanwijzing op de keerzijde van den omslag, te vergelijken met 
het handschr ift van Newton^s OpVca. Deze proef kon niet tot eenige 
uitkomst leirlen, want het bleek dat het handschrift van de Optica, 
te Cambridge aanwezig, niet door Newton maar door Cotes ge- 
schreven was. 
Eerst nadat de heer Bruce Smith hiervan kennis gekregen had en 
