166 
HET WEDERVINDEN IN AUSTRALIË VAN NEWTONs’ 
wonderen dat in weerwil van deze ongunstige omstandigheden een 
nog in onze dagen zoo indrukwekkend en onovertroffen meesterwerk 
is tot stand gekomen. 
Het ligt voor de hand aan te nemen dat, toen Fatio op zijne reis 
naar Nederland zijne lijst van bijvoegingen en verbeteringen mede- 
nam, hij dit deed met het oog op een aan Huijgens te brengen 
bezoek en dat hij niet zonder medeweten van Newton haar aan 
Huijgens liet zien. Van Newton’s vertrouwen in Huijgens’ eerlijkheid 
zagen wij reeds een blijk in de regelen, welke uit zijn brief aan 
Huijgens, naar wij gissen door Hooke’s invloed, werden weggelaten. 
Dat Huijgens en Newton, tijdens Christiaan’s verblijf te Londen 
een jaar voor Fatio’s reis in Nederland, tezamen een ondeiLoud 
over de Principia hebben gehad, bewijst de tweede groep stukken 
die, door Huygens in zijn exemplaar ingelegd, mede in handen zijn 
gekomen van Groening, door deze aan Leibniz zijn gezonden en zich 
thans mede in de Koninklijke Bibliotheek te Hannover bevinden. 
Deze stukken zijn in het Tiende Deel der Oeuvres Completes van 
Huijgens opgenomen (p. 321 — 332). Zij bestaan uit: 
1. Een door Newton zelven geschreven kort tractaat over de vraag 
of een lichaam, in horizontale richting in eene weerstandbiedende vloei- 
stof voortgeworpen, wanneer het zich beweegt onder de werking der 
zwaartekracht, en de weerstand evenredig is aan het vierkant der .snel- 
heid, inderdaad, zooals in een Scholium op blz. 269 der Principia be- 
weerd wmidt, eene kromme lijn beschrijft die in het onbepaalde tot 
een verticale lijn nadert. 
Het tractaat is geschreven in den stijl der Principia en bevat ééne 
Dejinitio (te weten die van rechtstreeks en van schuin tegengestelden 
weerstand) drie Proposities en twee Scholia. Huijgens namelijk was 
niet overtuigd geworden door de bewijsvoering in de Principia. Het 
tractaat was door Newton aan Huijgens ter hand gesteld [IX. 358] 
na eene bespreking waarin zij over dit wiskundig vraagstuk niet tot 
overeenstemming waren gekomen. 
2. Een onvolledig artikel over dit zelfde onderwerp, mede van 
Newton’s hand. 
3. Eene door Huijgens geschrevene opmerking over de tweede Pro- 
positie van het tractaat onder No. 1 genoemd. Er blijkt uit dat Huijgens 
de bedoeling van Newton niet verstaan had. waarschijnlijk in ver- 
warring gebracht door de definitie van schuin tegengestelden weer- 
stand, welke geheel overtollig was, aangezien daarvan in het geheele 
tractaat geen gebruik behoefde gemaakt te worden. 
4. Eene door Huijgens geschrevene critiek van de Propositie XXXVII 
