ONTSTAAN VAN HELIUM UIT THORIUM 
EN URANIUM. 
Sedert 1905 is Fred. Soddy bezig met een onderzoek naar het 
ontstaan van Helium uit radioactieve elementen. 
Uit de theorie, zooals die zich thans ontwikkeld heeft, volgt di- 
recte vorming van Helium uit Uranium en Thorium, ofschoon in 
kleinere hoeveelheden dan aanvankelijk werd aangenomen. AI naar 
de wijze van berekening, komt men tot de gevolgtrekking, dat 1 gram 
Uranium of Thorium per jaar 2 of 4, 5x10- ' ^ gr. Helium ontwikkelt. 
Nu is de kleinste hoeveelheid He, die men met het spectroskoop 
zeker kan aantonnen, 2xl0-‘® gr., zoodat men eerst na een proef- 
periode van ettelijke maanden de ontwikkeling van He kan vast- 
stellen. 
In een eerste proef werd gevonden dat 350 gr. Thorium nitraat in 
7 maanden 2x10-^*^ gr. Helium voortbrengt. Dit cijfer is in overeen- 
stemming met de eerste, boven vermelde berekening, doch wegens 
de groote moeilijkheden aan het onderzoek verbonden, die bij deze 
eerste bepaling nog niet volkomen overwonnen waren, moet het nog 
door later onderzoek bevestigd worden. {Phil. Mag., Oct. 1908, p. 513.) 
S. is vervolgens overgegaan tot proeven betreffende Uraan, volgens 
dezelfde methode en in het zooeven aangehaalde tijdschrift beschre- 
ven. Daarvan zij hier alleen vermeld, dat de te onderzoeken oplossingen 
volkomen van lucht werden bevrijd en gedurende den proeftijd luchtvrij 
bleven. De gassen, gedurende de rustperiode in de oplossingen ont- 
staan, werden door uitkoken in een stroom gas van een voltameter 
volkomen uitgedreven. Het gasmengsel werd vei volgens door afkoeling 
gedroogd en dan in een speciaal daarvoor uitgedachten toestel (een 
vacuumbuis ingericht tot elektrischen oven) bij hooge hitte met de 
dampen van calcium saamgebracht, waardoor alle gassen worden 
opgeslorpt, met uitzondering van de inerte. Na bekoeling wordt dan 
het overgeblevene gas geperst in de kleinst mogelijke spectrumbuis. 
Van de twee porties uraannitraat, die voor ’t onderzoek dienden. 
