'184 
BOEKAANKONDIGING. 
nend is dan koper. 3. Een radiogram van een beurs, door Mr. en Mvr. 
Curie. 4. Een door Becquerelstralen verkregen photographie van een 
hand en een door X-stralen verkregen beeld van dezelfde hand. 5. 
De door Becquerelstralen vervaardigde photographieën van een ring 
met een valschen steen en van een ring met een echten diamant. 
De valsche steen was loodhoudend glas, dat ondoorschijnend was 
voor de stralen, terwijl de diamant ze goed had doorgelaten. 
Belangrijk zijn ook de photographieën fig. 3‘2, 33, 35, 36 en 37, 
die de afwijking van de door radium uitgezonden /5 en y-stralen 
toonen . 
Van de ontdekking der emanaties en hare eigenschappen wordt 
een duidelijk overzicht gegeven. In een hoofdstuk getiteld : ))Moderne 
alchimie. De transmutatie der stofcc, wordt op heldere, levendige 
wijze uiteengezet, hoe uit de elementen uranium, thorium en ra- 
dium andere elementen ontstaan »Moet men hier nu de gevolg- 
trekking uit maken, dat het element uranium in een geheel andere 
stof overgaat? Zonder eenigen twijfel. Wij nemen verder aan, dat 
dit met een bepaalde snelheid ieder oogenblik, dag uit dag in, voort- 
gaat; ten minste zoolang er nog wat over is. 
Wij gelooven, dat wij hier met een werkelijke transmutatie der stof te 
doen hebben, even wonderbaarlijk als de transmutatie van lood in 
goud zou zijn. Wij gelooven, dat de alchimisten te recht dachten, 
dat de stof transmui abel was en nog bovendien, dat zij 
is, en dal^ zonder behulp van een steen der wijzen, zonder );zwarte 
kunst((, of de moderne hulpmiddelen van een wetenschappelijk labo- 
ratorium. Neen juist in weerwil van dit alles, want geen mensche- 
lijk pogen kan dit proces verhindeien of in de hand werken. Het is 
het symbool van het onvermijdelijke. « Hierop laat Duncan een aar- 
dige weerlegging volgen van de bezwaren, die een chemicus van de 
]>ouile school® tegen deze zienswijze zou kunnen te berde brengen. 
Men kon zich de elementen opgebouwd denken uit corpuscula op 
de wijze als door J. J. Thomson getoond is. Deze heeft door bere- 
kening en gedeeltelijk ook door proeven met drijvende magneten 
aangetoond, hoe de corpuscula zich zouden moeten rangschikken, 
wanneer ze in evenwicht zullen zijn. De rangschikkingswijze kan des 
te meer uiteenloopen, hoe grooter het aantal der corpuscula is. Op 
deze wijze kan men een denkbeeld krijgen omtrent de periodiciteit 
van de eigenschappen der elementen met hun atoomgewicht, omtrent 
de valentie, omtrent een chemische werking, de traagheid der ele- 
menten van de nul-groep en de radioactiviteit van de onbestendige 
