DE WEÏ VAN MENDEL 
DOOR 
Dr. P. G. BUEKERS. 
De wetenschap van de levende natuur staat dit jaar in het teeken 
van Darwin. Den 12den Februari was het honderd jaar geleden dat de 
onsterfelijke bioloog het levenslicht zag; dezen zomer beleeft zijn 
epoche makend werk ^)over het ontstaan der soorten« zijn vijftigsten 
verjaardag. Buitengewoon vruchtbaar bleek de akker, die daardoor 
ontgonnen is, ja het scheen al, dat het krachtige gewas, dat er zoo weel- 
derig op tierde, het oorspronkelijke, door den schepper uitgestrooide 
zaad zou overwoekeren en vernietigen. Men sprak reeds van een 
sterfbed van het Darwinisme omdat vele verklaringen van het feit: 
de ontwikkeling van hoogere uit lagere wezens, den toets der nieuwere 
onderzoekingen niet konden doorstaan. Toen is Darwins leer gered door 
Hugo de Vries. Hij heeft aan de grootste ontdekking der negentiende 
eeuw een nieuw fondament gegeven, het eenige dat vast en onwrik- 
baar, aere perennius, is en dat alleen den naam van wetenschappelijk 
verdient. Zijn mutatietheorie maakte het vraagstuk toegankelijk voor 
de onmiddellijke waarneming en voor proefondervindelijk onderzoek 
en redde daardoor de heele ontwikkelingsleer, die te gronde dreigde 
te gaan door den ballast van niet te bewijzen theorieën, die altijd 
weer door nieuwe theorieën en hypothesen op de been moesten 
worden gehouden. 
De Vries zegt in zijn hoofdwerk: »Mutatietheorie noem ik de stel- 
ling, dat de eigenschappen der organismen opgebouwd zijn uit scherp 
onderscheiden eenheden. Die eenheden kunnen tot groepen zijn ver- 
eenigd en bij verwante soorten ontmoeten wij dezelfde eenheden en 
groepen. Overgangen, die ons het uiterlijke van planten en dieren 
zoo vaak te zien geven, bestaan er tusschen deze eenheden evenmin, 
als tusschen de atomen van de scheikunde. « 
13 
