190 
DE WET VAN MEN DEL. 
Het bestaan van deze zelfstandige, niet splitsbare eenheden nu 
wordt door kruisingsproeven bewezen. Mijn lezers zullen het hoop ik, 
evenals ik, aan redactie en uitgevers van dit tijdschrift dank weten, 
dat zy mij toestonden de onderstaande, bijna woordelijke vertaling 
van een Engelsch boekje daarin te plaatsen. Het heet >Mendelism« 
en is van Prof. R. C. Punnet te Cam bridge, waar het in Novem- 
ber 1907 in derden druk verscheen. Mij lijkt het een schitterend 
bewijs van de groote toekomst, die er weggelegd is voor de natuur- 
kundige methode in biologische onderzoekingen. Wij staan nog 
maar aan het begin. Punnet zegt: »De proloog nadert zijn einde; 
het drama moet nog worden geschreven en gespeelde. 
Ik laat hem nu verder aan het woord . 
Soms hadden groote ontdekkingen op het gebied van de weten- 
schap der natuur het geluk om terstond den bijval te vinden van 
allen. Zoo ging het met de zwaartekracht en met de radioactiviteit. 
Andere verwekten eerst hevigen tegenstand en werden meer met 
hartstocht dan met gezonde rede beoordeeld. Dat gebeurt vooral, 
wanneer kerkelijk geloof en vooroordeel getroffen worden, zooals door 
Darwin en Galtlei. In beide gevallen is haar welslagen en de voor- 
uitgang dien zij brengen verzekerd. Nu gebeurt het echter ook wel 
eens dat een ontdekking van de grootste beteekenis geen belangstel- 
ling wekt en niet wordt besproken. Haar beteekenis springt niet 
dadelijk in het oog. Dit was het lot der groote ontdekking op het 
gebied der erfelijkheid door Mendel. Haar lot beslaat een der meest 
romantische bladzijden in de geschiedenis der wetenschap. In het 
volgende vindt men een beknopt overzicht van Mendels arbeid, be- 
nevens zijn latere ontwikkeling en bovendien een verwijzing naar de 
algemeene gevolgtrekkingen, die uit zijn proeven zijn te maken. 
Gregorius Mendel was een boerenzoon uit Silezië en werd in 
1822 geboren. Op zijn eenentwintigste jaar kwam hij op een Semi- 
narium te Brünn en daar ontving hij na eenigen tijd de priester- 
wijding. Later studeerde hij eenige jaren (1851-53) in de biologie 
aan de universiteit te Weenen. Hij ging belangstellen in de vraag- 
stukken van de bastaard vorming en tei’stond na zijn terugkeer in 
het klooster te Brünn begon hij met zijn klassieke kweekproeven 
van de gewone erwt. 
De uitslag werd gepubliceerd in de mededeelingen van het na- 
tuurkundig genootschap te Brünn, onder den titel »Proeven over bas- 
taardvorming bij planten«. 
? Buiten dit opstel heeft Mendel niet veel over biologische onder- 
werpen geschreven. Wel weten wij, dat hij veel tijd heeft besteed 
