DE WET VAN MENDEL. 
im 
om evenveel homozygote als heterozygote hooge vormen opleveren. Zoo 
zullen ook de ))dwerg«eicellen het aanzijn geven aan evenveel homo- 
zygote dwergen als heterozygote hooge planten. Van iedere vier zygoten 
der Fg generatie zal er dus één hooge homozygot, één lage hornozygoot 
zijn en zullen de beide anderen heterozygoten zijn . Daai’ het ohoogecc 
kenmerk domineert zullen de laatste evenwel niet te onderscheiden 
zijn van de zuivere of homozygote hooge vormen. Dit is dezelfde ver- 
houding, 1:2:1, als die ook bij de proef werd gevonden. De uit- 
komsten der proeven vormen den grond voor de voorstelling van 
eenheidskenmerken, die in de gameten worden vertegenwoordigd 
door niet splitsbare, zich bij de vorming van die gameten van elkan- 
der afscheidende factoren. 
Een gemakkelijke manier is het aanduiden van een heterozygoot 
met de letters D R., waarmee gezegd wordt dat zij een gelijk aantal 
gameten met de domineerende en met de recessieve kenmerken af- 
geeft. Dan worden zuivere dominanten aangeduid met DD en zuivere 
recessieven met R R. De theorie dat de gameten zuiver zijn, d.w.z. 
slechts één kenmerk bevatten, kan nu getoetst worden door er uit 
afteleiden, wat er gebeuren zal als wij een heterozygoot kruisen met 
een van de beide homozygoten en dan nagaan in hoeverre die theo- 
retische gevolgtrekkingen kloppen met de uitkomsten van de proef. 
Als wij DR kruisen met R R, zal elke domineerende en elke reces- 
sieve gameet uit de eerste zich slechts met een recessieve gameet 
van de laatste kunnen vereenigen. Er moeten dus gelijke aantallen 
zygoten DR en RR ontstaan. Dat gebeurt ook werkelijk als men 
een kip met enkelen kam (R R) kruist met een haan, die een hetero- 
zygote »roos«kam (D R) heett. De helft van het kroost is zuiver 
recessief en de andere helft bestaat uit dominanten, waarvan zonder 
uitzondering te bewijzen is, dat zij het )oenkele(( kenmerk bezitten 
en dus heterozygoten zijn. Zoo wil de theorie dat het kroost eener 
kruising van den heterozygoot D R met een zuivere dominant D D, 
geheel dominant moet zijn van uiterlijk en dat de helft ervan zuivere 
dominanten zijn. Ook hier klopt de proef op de theorie. De regel, 
bekend als het beginsel van de splitsing der gameten, is stevig ge- 
grondvest op wat planten en dieren ons doen zien, als wij kruisin- 
gen maken tusschen individuen, die één paar afwijkende kenmerken 
hebben. Alleen latere onderzoekingen zullen uit moeten maken of 
hij algemeen geldt. 
Wij zagen al, dat de heterozygoot vaak zoo volkomen op de do- 
minante hornozygoot gelijkt, dat hij er uitwendig niet van te onder- 
scheiden is. Dit is echter lang niet altijd zoo. Het gebeurt wel eens. 
