200 
DE ^YET VAN MENDEL. 
dat de heterozygoot wel in algemeene trekken op den dominant ge- 
lijkt, maar er toch genoeg van verschilt om herkenbaar te zijn. Het 
witte Leghorn hoenderras is gekenmerkt door de zuiver witte veeren. 
Het wit domineert over gekleurd, maar niet volkomen. Kruist men 
een witte met een bruine Leghorn, dan is het heele kroost wit, 
maar haast altijd hebben eenige jongen enkele bruine veertjes. Die 
vlekjes zijn het zekere bewijs van de heterozygote natuur der dieren. 
Zij geven evenveel gekleurde als witte gameten af. Xa hun paring 
is een vierde van het kroost gekleurd recessief en de rest is zuiver 
wit of wit met bruine vlekjes. De heterozygoten lijken veel meer op 
zuivere dominanten dan de recessieven. Hier is echter dat domi- 
neeren niet volkomen. Aan de hoofdstrekking van Mendel’s begin- 
sel doet dit niet tekort. Dit is de afscheiding in de gameten van de 
dominante en recessieve kenmerken. 
Tot nu toe bespraken wij gevallen, waarin de heterozygoten weinig 
verschillen van de dominante homozygoten. Zij zien er ook wel eens 
heel anders uit dan beide ouders en dragen dan haar eigen ken- 
merken. Het blauwe Spaansche hoen is daarvan een aardig voorbeeld. 
De kweekers weten heel goed hoe moeilijk het is dit ras zuiver te 
krijgen. Hoe zorgvuldig de blauwe ook uitgekozen worden, altijd 
komen er onzuivere vormen voor, die óf heelemaal zwart zijn óf wit 
met zwarte vlekken. Als het voorttelen met de noodige zorg plaats 
heeft, zal het kroost van een toom blauwe Spaansche kippen gemid- 
deld voor de helft blauw, voor een vierde wit en voor een vierde 
zwart zijn. Uit die verhoudingen laat zich besluiten, dat de blauwe 
heterozygoot zijn. Wij zagen immers al, dat de teelt van heterozygoten 
onderling voor de helft heterozygoten oplevert. Is dit zoo, dan moeten 
de zwarte en de zwartgevlekte homozygoten zijn en dientengevolge 
zuiver voorttelen. De proef heeft bewezen, dat dit werkelijk zoo is. 
Ook moeten wij heterozygoot kroost verwachten van twee verschillende 
homozygoten. Ook daarin wordt de theorie bevestigd door de proef. 
Kruist men zwart gevlekt met wit, dan is al het kroost zonder uit- 
zondering blauw. Het moge vreemd klinken dat de paring van de 
zwarte met de witte onzuivere vormen twee maal zooveel blauwen 
oplevert als het paren van blau\v met blauw. De zwarte en de ge- 
vlekte zijn de echte zuivere rassen, de blauwe Spaansche is een 
bastaard en moet dat uit den aard altijd zijn. Het geval is interes- 
sant, omdat hier de heterozygoot er heel anders uitziet dan de beide 
heterozygoten, uit wier vereeniging zij ontstaat. Al is hier dus geen 
dominant en geen recessief, toch komt ook hier de eigenaardigheid, 
dat de gameten slechts één kenmerk bevatten, duidelijk aan het licht. 
