DE WET VAN MENDKL. 
t203 
zijn: roos dominant over 'niel-roos en erwt dominant over niet-erwt. 
De walnootkam bevat de beide dominante kenmerken en de enkel- 
voudige kam treedt op als beide dominanten afwezig zijn 
Dit geval is zeer belangrijk, want het laat nieuw licht vallen op de 
betrekking, die er bestaat tusschen de twee leden van een allelo- 
morph paar. Tot nu toe hebben wij elk lid van zulk een paar opge- 
vat als een scherp omschreven zelfstandig geheel, van zulk een aard, 
dat zij aan elkander gelijk waardig zijn, elkander kunnen vervangen, 
maar niet in de plaats kunnen treden van een lid van een ander 
paar. De hooge erwt was dan hoog omd-at de factor voor dat ken- 
merk aanwezig was en de overgang van de hooge in een lage soort 
berustte dan op het verwijderen van den factor hoog en zijn ver- 
vanging door den factor laag. Als twee erwtensoorten alleen van 
elkander verschillen door de kenmerken hoog en laag, moeten wij 
aannemen dat zij gelijke factoren bevatten voor de kenmerken 
waardoor zij met elkander overeenkomen en derhalve ook evenveel 
factoren. Voor het eene paar kenmerken, waardoor zij van elkander 
verschillen moeten zij elk een lactor bezitten, maar een verschillen- 
den. Zoo bezien, moet elke plant in het bezit zijn van een groot aan- 
tal factoren. Zoolang nu de onderzochte voorbeelden van dihybrie- 
den over twee geheel uiteenloopende paren van kenmerken liepen, 
gaf dit standpunt een goede verklaring van de feiten. Bij het voor- 
beeld van de kammen van hoenders lag de zaak anders. Het ver- 
schilde van de andere, door dat de twee paren van kenmerken voor- 
kwamen aan hetzelfde lichaamsdeel. ))Roos« en »erwt(( domineeren 
beiden over enkelvoudig en wij kunnen de recessief tot »erwt(( niet 
onderscheiden van die tot »roos((. Zoo kon zoowel de ))roos« als de 
»erwtc( enkelvoudig geven als hun dominant kenmerk wegvalt. De 
enkelvoudige kam is gemeenschappelijk aan 5>roos(( en »erwt(( en zij 
kan ))foosc( of ))erwtc( worden zoodra zij een van die twee kenmerken 
er bij krijgt. De »roos(( en de »erwt(( hebben dus elk een factor 
meer dan de enkelvoudige en de ))walnoot(( heeft er twee meer. 
Zoo is het ook met de beschreven eenvoudige gevallen van Mendel. 
De hooge erwt is een lage, die den factor voor het hoogworden er 
bij heeft gekregen. Als onze hulpmiddelen zoo Gjn waren, dat 
wij dezen factor weg konden nemen uit de gameten van den hoogen 
vorm, dan zouden die slechts lage planten opleveren. Zulk een be- 
werking zou dan het bewijs zijn, dat het kenmerk ))laag« altijd in 
de hooge vormen aanwezig is en dat dit als het ware de onderbouw 
is, noodig voor den bouw van de hooge planten. 
Deze opvatting zouden wij de hypothese van de aan- en afwezig- 
