204 
DE WET VAN MENDEL. 
heid kunnen noemen. Zij geeft een bevredigende verklaring van de 
bovenvermelde feiten, d.w.z. van een der meest voorkomende erfe- 
lijkheidsverschijnsels. Het niet splitsbare eenheidskenmerk kan slechts 
in twee betrekkingen staan tot een individu. Het kan voorhanden 
zijn of het kan ontbreken. Een derde geval is niet denkbaar. Zoo 
komen wij vanzelf tot de vraag, of deze veronderstelling ook in ver- 
band kan staan met het verschijnsel van het domineeren. Is dit 
domineeren het gevolg der aanwezigheid van een bepaalden factor 
en de recessie het gevolg van zijn afwezigheid ? Voor het oogenblik 
kunnen wij niet meer zeggen dan dat dit denkbeeld niet in strijd is 
met de overgroote meerderheid der tot heden onderzochte gevallen. 
Of de weinige gevallen, die er nu nog tegen schijnen te spreken, er 
ten slotte ook nog onder zullen vallen, dat zullen toekomstige onder- 
zoekingen moeten uitmaken. 
Wij komen nog eens terug op de dihybrieden en willen eerst nog 
eens de hoofdfeiten van dit verschijnsel overzien, voordat wij enkele 
bizondere gevallen nader gaan onderzoeken. Onderstaand diagram 
kan de zaak overzichtelijk maken. 
Aa en Bb stellen twee paren van eenheidskenmerken voor, in dien 
zin dat A dominant over a en B over b is.^) Nemen wij aan, dat 
1) De verticale lijntjes stellen den dominant A, de horizontale den 
dominant B voor. 
