DE WET VAN MENDEL. 
207 
dig bekende witte soorten zijn bij zelf bestuiving constant wit, maar 
toch krijgt men van een kruising van twee witte somtijds roode en 
geen witte hybrieden en ook wel eens de bonte hybrieden, die in 
Engeland »painted ladies« heeten. De eerste vorm komt overeen 
met een soort, die in het wild op Sicilië is te vinden en van de 
bonte wordt door oudere schrijvers ook melding gemaakt als wilde 
variëteit; het is niet bekend of zij nog bestaat. Beide gevallen zijn 
op te vatten als een terugslag. Voor ’t gemak bepalen wij ons tot 
de roode soort. De verklaring is niet ver te zoeken. Wij staan hier 
voor een geval van dihybriedisme, waarin elke ouder homozygoot is 
voor de aanwezigheid van een der twee factoren en voor de afwe- 
zigheid van de andere twee. Er ontstaat alleen kleur, als beide fac- 
toren in den zygoot voorkomen. A stelt de aanwezigheid, a de afwe- 
zigheid van den eenen factor voor; B en b doen hetzelfde van den 
anderen, ünderstaand schema laat ons zien hoe de tweede (Fg) gene- 
ratie zal zijn. In 9 vierkantjes zijn A en B beide aanwezig, in de 7 
andere zijn zij een van beide of beide afwezig. Van elke 16 plan- 
ten zouden er dus 9 rood en 7 wit moeten zijn. De proef bewijst, 
dat dit werkelijk het geval is. De verhouding 9:7 is in de werkelijk- 
heid de gewone 9 : 3 : 3 : 1 maar de vormen der drie laatste termen 
zijn niet van elkander te onderscheiden. 
Wat er gebeurt met de pronkerwten, werpt een helder licht op 
een heel gewoon verschijnsel, waarvoor de natuuronderzoekers al lang 
