DE WET VAN MENDEL. 
211 
ontstaan uit een alles behalve zuiveren stam. Een raszuivere vorm 
kan dat zijn wegens zijn afstamming, maar ook en evengoed ondanks 
zijn afstamming. Alleen de gameet en niets anders is het, die de 
zuiverheid van het ras beslist. 
Voordat wij afstappen van de dihybrieden moge nog iets worden 
gezegd van een verschijnsel, dat een belofte voor de toekomst in- 
houdt. Bij de hybrieden, die tot nu toe ter sprake kwamen, gedroe- 
gen de paren van kenmerken, ten opzichte van hun splitsing, zich 
geheel vrij en onafhankelijk. Somtijds nu heeft er ook wel een soort 
van verbinding plaats van de leden der verschillende paren. Bij de 
pronk erwt is paars dominant over rood en een opgerichte vlag over 
een gewelfde. Een plant, heterozygoot voor deze twee paren, moet 
derhalve opgericht en paars zijn ; hadden wij hier te doen met regel- 
matige dihybrieden, dan moest haar kroost bestaan uit 9 opgericht 
paars, 3 gewelfd paars, 3 opgericht rood en een gewelfd rood. Feite- 
lijk vinden wij van 16 nakomelingen 8 opgericht paars, 4 gewelfd 
paars en 4 opgericht rood. Bij voortzetting van de kweekproef blijkt, 
dat de opgerichte paarse planten altijd gewelfde en roode opleveren, 
terwijl de gewelfde paarse en de opgerichte roode zuiver voorttelen. 
In de F -2 generatie staan de paarse tot de roode en de opgerichte tot 
de gewelfde, als 3 : 1, maar de gewelfde is vast vereenigd met de 
paarse en komt in deze kweeksels nooit voor in verbinding met rood. 
Het komt ook voor, dat de verbinding niet volkomen is. Bij de 
pronkerwt komen twee soorten van stuifmeelkorrels voor, langwer- 
pige en ronde, en gene zijn dominant over deze. In families met 
beide soorten en met paarse en roode bloemen staat voor elk paar 
kenmerken de dominant tot de recessief als 3:1. Nu zou men ver- 
wachten, dat er driemaal zooveel paarse langwerpige als paarse ronde 
waren maar in de werkelijkheid komt er maar 1 paarse ronde voor 
tegen 12 paarse langwerpige. Het te kort aan ronde stuifmeelkorrels 
in paarse bloemen wordt opgewogen door de roode, waarin de ronde 
staan tot de lange ais ruim 3:1. 
Er bestaat dus een verbinding van langwerpig met paars en van 
rond met rood, maar de verbinding is niet volkomen. Tot nu toe is 
er op dit gebied nog niet veel gedaan en heerscht nog veel duistei’- 
nis op menig punt. Toch is het verschijnsel voor de wetenschap 
van groot gewicht en hoogstwaarschijnlijk zal later, als het beter 
onderzocht is, blijken dat dit veel licht zal verspreiden over den bouw 
van de kiemcellen. 
