BOSSCÏÏEN m DORPSCtEBOOITEN 
IN DRENTHE 
DOOR 
H. TIESING. 
Wie in den zomer Drenthe bezoekt, als wanneer de dorpsgeboomten 
in hun bladertooi zijn gehuld, die moet wel het eigenaardig schoon 
in het oog vallen van vele dorpen en gehuchten in het aloud gebied, 
dat meermalen als een land van heide en struiken werd voorgesteld. 
Het beste neemt men dit schoon op eenigen afstand b.v. van eene 
opene vlakte, zooals een heideveld, of van de korenesch waar. In 
de meeste groenlanden, vooral die der naaste omgeving van het dorp , 
ziet men vaak zoovele kleine bosschen en boomen, dat van daar uit 
gewoonlijk geen goed dorpsgezicht verkrijgbaar is. Waar de koren- 
esch niet door aarden wallen, hagen of op andere wijze van de dor- 
pen is afgescheiden, maar evenals de tuin- en goorngronden daaraan 
als ’t ware verbonden is, waar de laatstbedoelde gronden nevens de 
gewassen die er geteeld worden, nog plaats verleenen aan enkele 
eiken, wilgen of populieren, die zoodanig geplaatst zijn dat zij het 
vrije uitzicht tot een gedeelte van het dorp niet belemmeren, daar 
merken wij de donkergetinte daken van huizen en schuren, de lage 
zijmuren, de verflooze en door ouderdom niet meer aaneensluitende 
planken, die de afscheiding dier schuren van de buitenlucht maken. 
Daar ook zien wij de beladen ooftboomen, de doornenhagen, de met 
hopranen of braambeziestruiken begroeide omheiningen van heemen 
en tuinen, de vlierboomen naast den bakoven of den bijenstal staande, 
welke laatste alleen in de wintermaanden als zoodanig gebruikt wordt. 
Vervolgens merken wij soms nog de bindwilg, groeiende naast de 
bergplaats van asch en vuilnis achter op het erf, wij vinden enkele 
aalbessenstruiken en bij sommige woningen een zonnebloem of roze- 
15 
