228 
BOSSCHEN EN DORPSGEBOOMT EN IN DRENTHE. 
te worden uitgezaaid, de schaapherder werd bevolen om niet weer de 
heideschapen toe te laten waar dit werk was verricht, de zandver- 
stuiving was aanmerkelijk in kracht verminderd, er ontstond hier 
een dennenbosch. 
Ook op andere wijze werden vele dennenbosschen aangelegd. Zoo 
was de grond, waarop het bosch genaamd de Groote Heze te Borger, 
voor 1820 een ongescheiden open veld, waar jaarlijks door ieder die 
zulks noodig had, veel leem werd gedolven. Als gewoonlijk werden 
ook hier de kuilen, waaruit leem werd gegraven niet gedempt, zoo- 
dat deze grond langzamerhand een vrij groot oneffen terrein werd, 
waarvan vele gaten in natte tijden water hielden. Een moedig strij- 
der voor dorpsbelangen wist echter de boerschap te bewegen op dat 
veld dennenzaad uit te zaaien. Door eene groote afwateiangsloot werd 
het veld gescheiden van den weg, greppels door het veld voerden 
het water naar die sloot. De ontginning ging zóó goed, dat de aan- 
deelen in de ongescheiden boermarke van Borger, waartoe dit bosch 
na de veldscheiding in 1850 bleef behooren, later een hoogen prijs 
bereikten. Jaren lang had hier eene jaarlijksche houtverkoop plaats 
door uitdunning van het bosch, totdat van 1856 tot 1860 de hoo- 
rnen bij gedeelten van meet at werden geveld. Nu werd de bodem 
doorwoeld en geëffend, en daarna met akkermaalshout beplant, welk 
houtgewas er minder welig groeit en vooral in de laatste jaren min- 
der voordeelen levert, omdat de prijzen van eikenschors belangrijk 
zijn gedaald. 
In deze streken van Drenthe is in de laatste tientallen jaren het 
aantal gemeenschappelijke bosschen verminderd, dat der bosschen die 
het eigendom van particulieren zijn vermeerderd. Te Buinen, te Ees, 
te Valthe, te Odoorn vond men vroeger gemeenschappelijke bosschen, 
waarin hooge en kaarsrechte dennen boom en, die evenals te Borger 
alle verkocht werden, waarna ook de grond er tot bouwland ont- 
gonnen werd. Voorstanders van de boschcultuur hebben in genoemde 
streken veel woeste gronden tegen uiterst lagen prijs aangekocht en 
deze voor de boschcultuur ontgonnen, door er dennenzaad op te zaaien. 
Zoo ontstonden tal van kleine bosschen, die men in verschillende 
richtingen in de nabijheid der Drentsche korenesschen of op het daar- 
achtergelegen heideveld ziet. 
Van de overoude wouden in Drenthe is nog een klein gedeelte 
overgebleven in het eens zeer groote Buinerholt. Men vindt daar 
op een terrein van onregelmatigen vorm nog drie of vier zeer oude 
eiken, omgeven door zoogenaamd schilhout, dat ongeveer elke tien 
jaren wordt afgehakt en geschild om daardoor eikenschors te ver- 
