280 
DE DEENSCHE EXPEDITIE NAAR NOORD-OOST GROENLAND. 
voorsteven naar het strand. Daarop bouwden wij eenige hutten aan 
de kust, waarin de wetenschappelijke onderzoekingen zouden verricht 
worden, waarmee zoodra mogelijk begonnen werd. 
Het land, dat naar koning Frederik VIII genoemd werd, is berg- 
achtig en zeer schoon. Op vele plaatsen gelijkt het op Noorwegen: 
dezelfde schihlerachtige valleien en diepe fjorden, aan weerszijden 
ingesloten door steile, wel 2000 voet hooge bergen, die onze schilders, 
Fries en Berthelsen, inspireerden en eindelijk de tallooze eilandjes 
en klippen, doorsneden met diepe kloven. Overal werden de sporen 
gezien van gletschers uit de ijsperiode. Vóór dien tijd moet het land 
een veel zachter klimaat gehad hebben. Jarner, onze geoloog, vond 
indrukken van planten en dieren uit genoemd tijdperk in den zand- 
steen van den Mameluk-berg, op het eiland Koldewey enophetHoch- 
stetter Foreland en bracht een fraaie verzameling daarvan thuis. 
Het land is niet zeer breed. Op 11 ^ N.Br. bereikt men het eind 
van het fjord op ongeveer 40- 60 mijlen van de kust en hier komt 
meestal een gletscher van het landijs af. Verder noordelijk, aan de 
J'ókel-baai, komt het landijs onmiddellijk in zee uit en de kustlijn 
wordt daar gevormd door een dubbele rij eilandjes. Aan den voet 
van den Mameluk is wat meer ijsvrij land. maar het is smal en 
daalt al meer en meer om ten slotte geheel te verdwijnen, zoodat 
het landijs weer direct in zee uitmondt. Het breede Danmark-fjord, 
door hooge bergen omgeven, is 80 mijlen diep. Peary-land is ijsvrij, 
de zuidkust zeer laag en in het binnenland heeft men bergen, die 
tot 2000 voet hoog zijn. DeZe geheele knstlyn. tot aan kaap Bridge- 
man noordwaarts, alsook de rand van het landijs, is door kapit. Koch 
en zijn staf in kaart gebracht door nauwkeurige metingen met den 
theodoliet. Van de streek in de buurt van de landingsplaats is een 
topografische kaart gemaakt en de ti'iangulatie in verband gebi-acht 
met die van de Duitsche expeditie in 1870. 
Geografisch is het beloop van het groote schiereiland interessant,, 
dat zich oostwaarts tot 12^ W.L. uitstrekt, waardoor de doorgang 
tusschen Groenland en Spitsbergen naar de poolzee vrij nauw wordt. 
In verband hiermee zij opgemerkt, dat J)r. Nansen uit zijn hydro- 
grafische waarnemingen het vermoedelijk bestaan afleidt van een 
onderzeesche richel tusschen Groenland en Spitsbergen. Voor de 
juistheid dezer veronderstelling pleit dat de Groenlandsche kust hier 
zeer vlak is. 
Het front van het landijs is op sommige plaatsen zeer steil, terwijl 
men er op andere zou kunnen opklimmen zonder het te bemerken. 
De gletschers zijn niet zeer talrijk en voeren niet veel aan. Toch 
