"238 DE DEENSCHE EXPEDITIE NAAR NOORD-OOST GROENLAND. 
de lucht en van het nieuw gevormd ijs, dat nog de temperatuur van 
het water heeft. Onze meteoroloog Wegener heeft, het uitvoerig be- 
studeerd en bovendien elektrische en magnetische waatnemingen 
gedaan. 
In ’t begin van November verliet de zon ons voor goed ; de roode 
tinten van den zuidelijken hemel verflauwden al meer en meer, ter- 
wijl de duisternis in het noorden zich gaandeweg over het geheele 
firmament uithreidde. De temperatuur daalde; in Febi-uari en Maart 
kwam zij zelf op — 58^ F. ( — 50'^ C.). Er waren evenwel dagen 
dat de temperatuur tot het vriespunt rees, ja zelfs daar een of twee 
graden boven kwam. Wegener liet gedurende den geheelen winter 
ballons en vliegers opgaan en zijn instrumenten toonden dikwijls in 
de hoogere luchtlagen een hooger temperatuur aan dan beneden. 
Doorgaans was het weer stil en helder, doch als de barometer 
daalde rees de temperatuur en betrok de lucht. Alsdan spoedden wij 
ons om onder dak te komen, want we wisten dat dan een storm op 
komst was, die de sneeuw tot boven masthoogte opjoeg. Gewoonlijk 
hield de storm twee tot drie dagen aan. 
In de twee jaren, die wij in Groenland doorbrachten, was het weer 
geheel verschillend. De winter van 1906 — 1907 was koud en stil, die 
van 1907 — 1908 veel zachter en winderiger. In den eersten winter 
werd het ijs zes voet dik en begon eerst laat op te breken, in den 
tweeden werd het ijs slechts vier voet dik. 
Half Februari kwam de zon weer boven den horizon en Mei en 
Juni waren maanden van mist en zwakke zeewinden. De wind was 
in de overige tijden hardnekkig Noordwest, tengevolge van den hoogen 
druk der lucht boven het landijs. 
Wij troffen geen enkelen Eskimo in levende lijve aan, doch overal 
aan de kust. tot hooger op aan het Danmark-fjord, vonden wij de 
steenen voor hunne tenten, hun provisie-zakken en op enkele plaat- 
sen zelfs hun winterwoningen. In hunne kayaks (prauwen) maakten 
zij op dezelfde dieren jacht als wij deden, doch ook op walvisschen, 
die wij niet zagen, evenmin als rendieren, die zij ook bemachtigen. 
Onze ethnoloog, Thostrup, bracht een zeer belangrijke verzameling 
van hunne gereedschappen, enz. bijeen. 
Niet ver van de kust dreef het pakijs in den poolstroom zuidwaarts 
en wij hebben den zoom daarvan in kaart gebracht. Er blijkt uit, 
dat de poolstroom overal langs den buitenkant van de eilanden en 
klippen gaat, die de kust omzoomen. In het water tusschen kust en 
eilanden komt zelden eenig ijs. Het is opmerkelijk dat in dit ijs, dat 
van 80® — 82® N.Br. afkomt, groote gleuven te zien waren. Nabij 
