DE WILDE KANARIE EN ZIJN 
KLEURVERANDERING 
DOOR 
C. L. W NOORDUIJN. 
Door de welwillende tusschenkomst van een der officieren van de 
Nautilus, welke de Azoidsche Eilanden aandeed, kwam ik dit voor- 
jaar in het bezit van eenige op een dier eilanden, St. Miguel, gevan- 
gen wilde kanaries. De lezer weet dat de meeste schrijvers alleen de 
Canarische Eilanden noemen, alwaar de stamvader van alle kanarie- 
rassen in het wild voorkomt. Ik mocht daarbij de volgende inlich- 
tingen ontvangen. 
De wilde kanaries schijnen op de Azoren zeer veelvuldig voor te 
komen. Nagenoeg ieder kroeghoudertje en ieder klein winkeliertje 
heeft in zijn toko van deze vogeltjes te koop. Uit verdere inlichtingen 
bleek dat ze bovendien in groote hoeveelheden worden verkocht aan 
de inwoners tegen 5 cents pei’ stuk, die ze bij de rijst eten. In de 
toko’s wordt er evenwel minstens 10 maal, soms tot 40 of 50 maal 
zooveel voor gevraagd. Het feit dat een Portugeesche officier er een 
aan boord van de Nautilus in een kooi zag, wekte zijn lachlust op. 
Ik heb mij toen gewend tot den heer Victorianno Sequeira, Vice- 
consul der Nederlanden te Ponta Delgada, een stad op St. Miguel, 
van wien ik een zeer welwillend schrijven mocht ontvangen, waaraan 
ik het volgende ontleen. 
I. De wilde kanaries op de Azoren zijn, voor zoover de heer S. 
zulks kan beoordeelen, volkomen gelijk aan die welke op de Cana- 
rische Eilanden vooi-komen. Deze opmerking is juist; want de wilde 
kanaries, welke ik in 1905 van den onlangs overleden heer W. Boeker te 
Wetzlar ontving en door diens zoon van Teneriffe waren medegebracht^ 
waren volkomen gelijk aan diegene welke ik van de Azoren ontving. 
II. Op de Azoren worden de wilde kanaries gewoonlijk gekruist 
