242 
DE WILDE KANARIE EN ZIJN KLEURVERANDERING. 
In welke generatie en na welke voorafgaande kruisingen de gele 
en bruine muizen optraden is, voor zoover ik weet, nog niet beschreven. 
Hoe de zwarte variëteit ontstond heeft Prof. L. Cuénot medege- 
gedeeld in zijn opstellen over ))L’hérédité de la pigmentation chez 
les sourisc( Archives de Zoölogie experimentale et générale, Notes et 
revue, 190^2, pag. XXVII en 1003, pag. XXXII. 
Hij kruiste eerst de gewone grijze huismuis met de witte variëteit 
en kreeg als eerste generatie (F 1) gewone grijze huismuizen. 
Deze gepaard met witte gaven als tweede generatie (F 2) grijze zoo- 
wel als witte muizen, in gelijk aantal. De grijze F 2 wederom met 
witte gepaard gaven als F 3 ook in gelijk aantal grijze en witte 
muizen. Toen hij nu de grijze uit F 3 weder met witte paarde ont- 
stonden plotseling in deze vierde generatie ook zwarte muizen, een 
regressieve mutatie dus. Door de herhaalde paring met wit zien we 
hier plotseling het bruine en gele pigment grootendeels verdwijnen 
en het zwarte overheerschend optreden. 
Blijkbaar heeft zich een overeenkomstig verschijnsel voorgedaan 
na de kruisingen van den wilden kanarie met de gele variëteit, waar- 
door de zwarte kleurstof plotseling verdween en de vogel bruin werd. 
Ook de kleurstolfen in de vederen van den wilden kanarie zijn zwart, 
bruin en geel. De gezamenlijke optreding dezer kleurstoften geeft den 
wilden vogel het donkere aanzien wat wij ^groencc noemen. Ik stel 
mij nu voor dat de bruine kanaries als volgt zijn ontstaan : 
wilde kanarie 
groen x geel 
groen en 
groenbont X geel 
groenbont en geel 
X geel 
groenbont en geel 
X ffeel 
bruinbont 
groenbont 
geel 
Proefnemingen zullen kunnen aantoonen wat hiervan waar is. In 
het begin van dit jaar kreeg de dierentuin te Berlijn een paar wilde 
kanaries. Onder leiding van een der pi’ofessoren der Königl. Landw. 
Hochschule zijn daarmede kruisingen begonnen, waarvan ik later de 
resultaten hoop te kunnen mededeelen. 
Groningen, Augustus 1908. 
