HET RAADSEL VAN THINIL. 
Zooals men weet, ondernam Mevrouw Selenka, de weduwe van 
den Duitschen geleerde van dien naarn, uit vereering voor haar over- 
leden echtgenoot, die stierf vóór hij zijn plan kon uitvoeren, de niet 
gemakkeiijke taak opgravingen te doen op de plaats waar Dubois 
zijn aaprnensch had gevonden, ten einde te onderzoeken of daar nog 
meer te vinden was, dat licht kon verspreiden over de brandende 
kwestie omtrent de afstamming van den mensch. Mevrouw Selenka 
wei’d daarbij ondersteund door de Berlijnsche Academie van Weten- 
schappen en in 1907 begon zij haar taak. Zij zette die met groote 
volharding voort, niettegenstaande kort na het begin van het werk, 
tengevolge van verschil van meening, haar beide landslieden, de arts 
en zoöloog Moszkowski en de geoloog Elbert, haar verlieten. 
Ecliter, mevrouw Selenka verkreeg hiervoor vergoeding, door de 
hulp, haar door den Nederlandschen geoloog Dr. Cartaus en den 
mijn-ingenieur Oppenoord aangeboden. Dank zij hun hulp en die 
van den assistent-resident Heckmeijer, in wiens residentie Trinil 
gelegen is, dank ook vooral de hulp der regeering, mocht het mevrouw 
Selenka gelukken haar werk voort te zetten. 
Volgens mededeelingen van Dr. Cartaus in verschillende bladen 
gedaan, zijn de resultaten belangrijk. In het begin van de werk- 
zaamheden werden gevonden een boven- en onderkaak, zitbeen, 
ribben en wervels en het linker bovendijbeen van een stegodon, 
waarschijnlijk een overgangsvorm tusschen mastodon en olifant. Het 
voorkomen van dit dier aldaar was echter reeds bekend. De lagen 
waarin te Trinil de beenderen gevonden werden, behooren grooten- 
deels tot die welke men reeds vroeger in de vlakte van Madioen 
heeft gevonden en welke men tot het einde van den tertiairen tijd 
rekent. Nadat de bodem van dezen boezem door vulkanische kracht 
