CHARLES DARWIN. 
L>56 
houd kenden, niet aan de openbaarmaking onthield, tot welk laatste 
hij (ten gunste van den heer Wallage) zeer geneigd was. Toen wij 
dit den heer Darwin voorstelden, gaf hij ons toestemming van zijne 
verhandeling dat gebruik te maken, dat ons goed toescheen ; en 
terwijl wij er toe overgingen deze verhandeling aan de Linnean 
Society voor te leggen, hebben wij hem verzekerd, dat wij daarbij 
niet alleen de prioriteitsaanspraken van hem en zijn vriend in het 
oog hielden, maar ook de belangen der wetenschap in het algemeen ; 
want wij houden het voor wenschelijk, dat meeningen, die op zulk 
eene breede deductie uit feiten berusten en die door een jaren lang 
nadenken geidjpt zijn, zoo spoedig mogelijk een uitgangspunt voor 
anderen worden en dat, zoolang de wetenschappelijke wereld moet 
wachten op het verschijnen van het volledige werk van den heer 
Darwin, alvast eenige van de richting gevende uitkomsten van zijn 
arbeid, zoowel als die van zijn voortreffelijken correspondent, gelijk- 
tijdig worden openbaar gemaakt. Wij hebben de eer te zijn, enz.« 
Charles Lyell, Jos. D. Hooker. 
De op 1 Juli 1858 in de Linnean Society voorgelezen verhandeling 
van Darwin luidt aldus: 
Uittreksel 
uit een nog niet uitgegeven werk 
over het soortbegrip 
door 
Charles Darwin 
Een gedeelte van het Hoofdstuk »0 ver het variüeren van organische 
wezens in den natuurstaat; over de natuurlijke middelen der teelt- 
keus; over de verhouding van tamme rassen tot ware soorten®. 
))De Candolle heeft in welsprekende bewoordingen uiteengezet, 
dat de geheele natuur in een toestand van strijd verkeert, het eene 
organisme met het andere of met de omringende natuur. A.ls men 
het vredige uiterlijk der natuur ziet, kon zulk eene bewering op het 
eerste gezicht wel in twijfel getrokken worden; een weinig nadenken 
toont evenwel onweêrlegbaar aan, dat het werkelijk zoo is. De strijd 
is echter niet bestendig; het is er een, die, in geringe mate gevoerd, 
na korte en, als hij heftiger is, af en toe en na langere tijdperken 
terugkeert en daardoor ziet men zijne werkingen licht over het 
hoofd. Het is de leer van Malthus, die in de meeste gevallen zich 
D Dit manuscript was nooit voor openbaarmaking bestemd en werd 
bij gevolg niet met zorgvuldigheid neêrgeschreven . C. D. 1858. 
