CHARLES DARWIN. 
259 
poolgewesten, waar de koude storend werkt op het leven) en dat 
gewoonlijk elk individu van elke soort zich hand haakt of door eigen 
strijd en dooi* het vermogen zich gedurende eene periode van zijn leven, 
van den toestand van ei af, voedsel te verschaffen, of door den strijd 
zijner ouders (bij organismen met korten levensduur, wanneer de 
voornaamste storende invloed in langere tusschentijden werkt) met 
andere individu’s van dezelfde of van verschillende soort. 
De uitwendige omstandigheden van een land kunnen echter ver- 
anderen. Geschiedt dit slechts in geringen graad, dan zullen de ver- 
houdingsgetallen der bewoners in de meeste gevallen slechts weinig 
veranderd worden ; wanneer echter het aantal bewoners gering is, 
zooals op een eiland en de vidje invoer uit andere landen beperkt, 
en wanneer de verhoudingen veidei- veranderen, in zulk een geval 
kunnen de oorspronkelijke bewoneis niet meer zoo volkomen passen 
bij de verandei'de voorwaarden of omstandigheden als zij oorspron- 
kelijk deden. In een vorig gedeelte van dit wei k is aangetoond, dat 
zulk eene verandering in de uitwendige omstandigheden, daar zij op 
het reproductiestelsel werkt, waarschijnlijk de bewerktuiging van 
die wezens, die het meest onder den invloed komen, tot eene meer 
plastische, dat is gemakkelijker vei anderlijke, zal maken dan in den 
toestand van domesticatie. Kan nu wel in twijfel getrokken worden, dat 
een ook nog zoo gering variëeren van den bouw, van de gewoonten of in- 
stincten — gevolg van den strijd, dien elk individu voor zijn voort- 
bestaan moet voeren — , waardoor dat individu beter past bij de 
nieuwe omstandigheden, op zijne kracht en zijne gezondheid 
zal werken? In den algemeenen strijd zou het eene betere /razis heb- 
ben op blijven voortleven ; en dezulken onder zijne nakomelingen, 
die de afwijking van den typus, al ware deze nog zoo gering, geërfd 
hebben, zouden eveneens eene betere kans hehhen. Ieder jaar worden 
er meer voortgebracht dan kunnen blijven voortbestaan en de 
kleinste korrel in de schaal moet ten slotte den doorslag geven, wie 
moet sterven en wie moet blijven leven. Wanneer nu dit werk der 
teeltkeus aan den eenen kant, en dat van den dood aan den anderen, 
duizend geslachten achtereen voortduurt, wie zou dan wagen te bewe- 
ren, dat hierdoor geen resultaat zal teweeggebracht worden, wanneer wij 
ons slechts te binnenbrengen, welk resultaat Bakewell op het rundvee 
en Western op de schapen in weinig jaren verkregen door het iden- 
tieke beginsel der teeltkeus? 
Om een denkbeeldig voorbeeld van voortgaande veranderingen op 
een eiland te geven : — laat de bewerktuiging van een tot het 
hondengeslacht behoorend dier, dat hoofdzakelijk op konijnen en 
