CHARLES DARWIN. 
263 
Slechts eenige weinige dier jaarlijks geborenen kunnen leven ona 
hun geslacht voort te planten. 
Van welk een onbeteekenend punt van verschil moet het dikwijls 
afhangen, wie zal blijven leven en wie zal omkomen? 
4. »Onderstellen wij nu het geval, dat een land aan eene ver- 
andering onderworpen is. Deze zal bewerken, dat eenige zijner be- 
woners in lichten graad vaiiëeren — wat niet wil zeggen, dat ik 
van meening ben, dat de meeste wezens niet te allen tijde genoeg 
zouden variëeren om teeltkeus op zich te laten inwerken. Eenige 
zijner bewoners zullen uitsterven en de overlevenden zullen bloot- 
gesteld zijn aan de wederkeerige inwerking eener van de oude ver- 
schillende soort van bewoners, wat, naar mijne meening, voor het 
leven van elk wezen veel belangrijker is dan het klimaat alleen. 
Wanneer ik let op de oneindig velschillende wegen, die de levende 
wezens betreden orn zich voedsel te verschaffen, terwijl zij met 
andere organismen strijden om op verschillende tijden van hun leven 
aan gevaren te ontkomen, om hunne eieren of zaden te verspreiden, 
enz., dan kan ik er niet aan twijfelen, dat gedurende millioenen van ge- 
slachten individu’s eener soort geboren zullen worden met eene of 
andere geringe afwijking, die voor een of ander gedeelte bunner 
organisatie van nut is; dezulken zullen eene betere kans op blijven 
leven en het voortplanten dezer afwijking hebben, die verder lang- 
zaam zal toenemen door de accumulatieve werkzaamheid der natuur- 
lijke teeltkeus; en de aldus gevormde variëteit zal of voortbestaan 
te gelijk met en naast den ouderlijken vorm, óf, wat meer gewoon 
is, aan dezen een einde maken. Een bewerktuigd wezen als de Specht 
of de Vogellijm kan op deze wijze voor talrijke omstandigheden toege- 
rust raken — terwijl namelijk de natuurlijke teeltkeus die kleine af- 
wijkingen opeenhoopt in alle deelen hunner organisatie, die op eene 
of andere wijze en op een of anderen tijd van hun leven van nut zijn. 
5. i)Talrijke moeilijkheden zullen in deze theorie voor een ieder 
oprijzen. Ik geloof, dat vele op bevredigende wijze kunnen worden 
opgelost. Natura non facit saltum; hierdoor worden eenige van de 
grootste geëffend. De langzaamheid, waarmeê de verandering plaats 
heeft en het feit, dat maar wminig individu’s te gelijk aan eene ver- 
andering onderhevig zijn, effent andere. 
6. »Een verder beginsel, dat het beginsel der divergentie genoemd 
kan worden, speelt, meen ik, eene belangrijke rol bij het ontstaan der 
soorten Dezelfde plek zal meer leven kunnen onderhouden, wanneer 
zij door zeer uiteenloopende vormen wordt ingenomen. Wij zien dit 
bij de vele generieke vormen op een grasveldje ,van eene vierkante el 
