CHARLES DARWIN. 
267 
geologie, die waarschijnlijk voor het lezende publiek eenig belang 
zullen hebbeiK(.J) 
De tweede uitgave van dit Journaal, in 1876, werd opgedragen 
aan Sir Charles Lyell »als eene erkenning, dat het voornaamste 
gedeelte van de wetenschappelijke verdiensten, die dit reisjournaal en 
schrijver’s overige werken mogen bezitten, de vrucht zijn van de studie 
der welbekende en bewonderingswaardige »Principles of geology«. 
Darw’in’s vriendschap met Hooker, den grooten botanicus, dateert 
van 1844, na diens terugkomst van zijne Zuidpool-expeditie. Lyell 
en Hooker zijn de mannen geweest, onder wier patronaat Darwin 
zijne nieuwe denkbeelden wereldkundig heeft gemaakt. 
Na in 1837 te Cambridge den graad van M. A. verworven te 
hebben en in 1839 met zijne nicht Emma Wedgwood, kleindochter 
van den beroemden porselein-fabrikant van dien naam, gehuwd te 
zijn, vestigde hij zich in 1842 voor goed metterwoon op zijn land- 
goed te Down in Kent. Zijne door de ontberingen en vermoeienissen 
der reis geschokte gezondheid vond hier de kalmte en de rust, die 
hem in staat stelden het reuzenwerk te volbrengen, dat hem voor 
alle eeuwen eene eereplaats in de geschiedenis der biologische weten- 
schap verzekert. 
Het ontstaan der soorten was het groote vraagstuk, dat Darwin’s 
geest bezig hield. ))In Zuid-Amerika((, schrijft hij, .'!>stonden mij drie 
klassen van verschijnselen zeer levendig voor den geest: Vooreerst 
de wijze, waarop nauwverwante soorten in verschillende streken, 
van het Noorden naar het Zuiden gaande, elkanders plaats innemen ; 
ten tweede de nauwe verwantschap tusschen de soorten, die de nabij 
Zuid-Amerika gelegen eilanden bewonen, en die welke aan het vasteland 
eigen zijn; ten derde de nauwe betrekking, die er bestaat tusschen 
de levende Tandelooze Zoogdieren en Knaagdieren en de uitgestorven 
soorten . 
))Toen ik over deze feiten nadacht en soortgelijke verschijnselen er 
mede vergeleek, scheen het mij waarschijnlijk, dat nauw verwante 
soorten van een gemeenschappelijken stamvorm konden afstammen. 
Maar eenige jaren achtereen kon ik niet begrijpen, hoe elke vorm 
zoo uitstekend voor zijne bijzondere levensomstandigheden toegerust 
kon worden. Ik begon daarop stelselmatig de huisdieren en tuin- 
planten te bestudeeren en zag na eenigen tijd duidelijk in, dat de 
voornaamste oorzaak van verandering in des menschen kiesvei mogen 
1) Eene Hollandsche vertaling van dit Journaal is verschenen in de 
» Wereldbibliotheek «. 
