278 
BOSSCHEN EN DORPSGEBOOMTKN IN DRENTHE. 
om Avol te krassen, aan kant werd gezet, waardoor het esschenhout 
niet meer gevraagd en ook niet meer aangepoot wordt. De landbouwer 
van onzen tijd heeft geen ))wagenhout(( meer in voorraad, het maken 
van nieuwe boerenwagens is aanmerkelijk verminderd, omdat het 
aantal groote boeren met twee of drie paarden op hun bedrijf ver- 
minderde en zij, die met één paard werken, buiten Drenthe voor lage- 
ren prijs een boerenwagen koopen dan deze hier zou kosten, het- 
geen de belangstelling voor de eikenhoutteelt doet afnemen. Daaren- 
tegen is de teelt van klomphout enorm toegenomen, zoodat de popu- 
lier, die hier zeer snel groeit, overal is toegenomen en men deze 
houtsoort zoowel buiten als in de dorpen en gehuchten vindt. 
Met den toenemenden aanleg van kanalen in de Groninger en 
Drenthsche veenkoloniën vond het eikenhout in de jaren 1840 tot 
1880 veel aftrek naar de scheepstimmerwerven aldaar. De Drenthsche 
houtboeldagen trokken van daar tal van koopers en het hout bracht 
ongekend hooge prijzen op. In lateren tijd verminderde die aanvraag 
wegens den ijzeren scheepsbouw, maar toch bleef de vraag naar eiken- 
hout van oostelijk Drenthe uit naar die streken voortduren, wijl de 
wagen- en rijtuigmakerij daar zeer toenam. 
Waar wij tot hiertoe de houtteelt in verband met de behoeften 
van het volksleven beschouwden, rest ons nog het een en ander 
mede te (leelen omtrent de bosschen, in verband staande met de zeden 
en gewoonten in deze provincie. 
Als zoodanig wordt onze aandacht in de eerste plaats gevestigd op 
een groot eikenbosch, dat voor omstreeks 1835 in de korenesch te 
Borger bestond. Naar dat bosch trok in de beide weken voor Paschen 
eiken namiddag de dorpsjeugd van Borger, om er vele doode boomtak- 
ken te verzamelen of struikgewas van het minderwaardig houtgewas 
weg te kappen, teneinde dit op een plek buiten het bosch opeen te 
stapelen voor een Paaschvuur. Nadat men alzoo eene aanzienlijke 
hoop verdord en groen hout had bijeengebracht, werden dan op 
den dag vóór het Paaschfeest de ))oude wannen« opgehaald. De 
schooljeugd die op dezen dag vacantie had, trok daartoe het dorp 
door, al zingende : 
»Hej ok aole wannen, 
Die wij ’t aovond branden ? 
He j ok ’n bossien stroo óf riet. 
Anders hebben wij Paoskenrnaondag niet !« 
Op dat gezang werden de schuurdeuren geopend, en de boer of 
knecht wierpen eenige waardelooze brandbare voorwerpen als oude 
