280 
BÜS8CHEN EN DORPSGEBOOMTEN IN DRENTHE. 
eenig rijsthout bijeengebracht om met de opgehaalde »oude wannenct 
te worden verbrand. 
Ofschoon de venen in oostelijk Drenthe aan de bewoners ruim- 
schoots brandstof leveren en het recht om, door het afsteken van 
heidezoden, in de behoefte aan brandstof te voorzien, vroeger aan 
eiken daglooner gegund werd, zoo was er in de wintermaanden nog 
gedurig gebrek aan haardbrand, in welk geval de bosschen in den 
nood dier behoeftigen moesten voorzien. Dit is voor een groot deel 
oorzaak geweest dat te Drouwen een der dennenbosschen geheel 
verdwenen is, waardoor eene zandverstuiving ontstond als wij in 
Eigen Haard, jaargang 1901, bladz. 494 en 506 beschreven hebben. 
Voorts werd van het gekapte akkermaalshout, dat eerst van den bast 
was ontdaan, nog veel hout als zoogenaamd »talhout(( aan bosjes 
gebonden en daarna aan de burgerij der Drentsche dorpen te koop 
aangeboden of in latere jaren naar elders uitgevoerd, naar welk brand- 
hout de aanvraag van uit de Drentsche veenkoloniën zeer toeneemt, 
omdat vooral te Stadskanaal, Nieuw-Buinen en andere noordelijk 
gelegene streken al het veen vergraven is, zoodat men nu die brand- 
stof moet aankoopen in streken, van waar zij vroeger in zoo groote 
hoeveelheid werd uitgevoerd. Eindelijk nog werden de kleine takken 
van het gekapte akkermaalshout tot bossen gebonden, die men 
))schensen« noemt en voor verhitting van de bakkersovens ge- 
bruikt. 
Gelijk de aard en de bestemming van de bosschen in Drenthe 
verschilt, is ook de toestand waarin de bosschen verkeeren en dé wijze 
waarop zij onderhouden werden, zeer uiteenloopend. De meeste bos- 
schen werden na den zaai of aan poot als natuurbosschen aan hun lot 
overgelaten. Waar zulks met het akkermaalshout het geval is, daar 
ziet men spoedig de natuur met al hare krachten werkzaam Te 
midden van het jonge eikenhout zien we daar den hazelaar vroeg in 
het voorjaar bloeien en de liefhebber van hazelnooten kent de week, 
waarin de bekende Norgermarkt invalt, als dien waarin deze nooten 
rijp zijn. Men ziet er in den voorzomer de kamperfoelie bloeien, aan 
welks bloesems zich de bijen vergasten, terwijl die door de dorps- 
knapen worden afgeplukt en uitgezogen, waarom deze bloemen hier 
))zoegers« en het gewas een ))zoegersbos« geheeten wordt. Wij zien 
er den sleedoorn, die elk onbezet plekje in het bosch inneemt, vroeg 
in het voorjaar bloeien en laat in den herfst nog vruchten vertoonen, 
die door sommige dorpsknapen als ))wilde pruimen» worden gegeten, 
om daarna de rechte boompjes af te snijden en deze, van de scherpe 
doornen ontdaan, als wandelstokken te bewerken of voor andere doel- 
