BOSSCHEN EN DORPSGEBOOMTEN IN DRENTHE. 
281 
einden te gebruiken. Wij vinden ook hier den vlierboom die op de 
boerenerven groeit, en zoo er daar niet voor iedereen vrijen toe- 
gang is om er vlierbloemen te plukken en deze op te drogen om 
als geneesmiddel voor brandwonden, enz. te gebruiken, hier in het 
bosch plukt ieder van deze bloemen zoolang de voorraad strekt, bier 
snijdt men vrij de vlierhouttakken af om er ))prunenc( van te maken, 
die de Drentsche huismoeder voor hare » met worsten « noodig heeft. 
Hier heeft de wegedoorn of hondebes (Rhamnus frangula) een bijna 
onbeperkt gebied, die, als ))sprakkelhout(( bekend, door den manden- 
maker wordt gezocht en door den hindbouwer wordt afgesneden om 
als ))bandgardenc( te dienen voor het vastleggen van het stroodak op 
de huizen, zooals bij de behandeling van de bindwilgis vermeld. Elders 
in het boseh zien we het van kleine blaadjes en roode bloesems vooi- 
ziene ))popkullen((houtgewas, eene Viburniumsoort, wier zaadballetjes 
meermalen wegens de overeenkomst met koffijboonen de aandacht 
trekken. Dan weer zien we de immer groene juniperus, hier ))palm- 
struik(( genaamd, ook als »bandgarde(( op prijs gesteld, en eindelijk 
lager aan den grond eene frambozensoort, de op bldz. 231 reeds ge- 
noemde ))hemeitjes«, benevens in enkele natuurwonden nog eene 
bessensoort, die men hier ))bleekeiK( noemt, om hier niet te vergeten 
de braambes, hier »brummel)) genoemd, die zich in schiei- elk bosch, 
meestal aan de grens, zoomede aan verwaaidoosde wallen en sloot- 
oevers vertoont. 
De Drentsche iiatuurbosschen woiden allengs kleiner en hun aan- 
tal vermindert. Geregeld gaat die vermindering niet ; in tijden zoo- 
als de tegenwoordige, waarin het bouwland goed op prijs is en de 
akkerbouw meer voordeelen levert dan de boschbouw, worden de 
bosschen gedeeltelijk uitgeroeid, in de jaren als die van 1870 tot 1890 
gaat de boschbouw meer vooruit. Het dorpsgeboomte neemt in het 
algemeen in om vang en belangiijkheid af. Op vele landbouwershee- 
men mist men thans het fraaie geboomte, welks kruinen een sieraad 
voor dorp of gehucht waren, waar de boerenknaap vroeg in het 
voorjaar zijne blikken naar de toppen der boomen richtte om het 
w'erk van de ekster te bespieden, die reeds aan het bouwen van een 
nest was begonnen, en de landbouwer dit vogelenwerk met eenige 
belangstelling aanschouwde, in de verwachting dat de winterkoude 
in hetzelfde voorjaar niet zou terugkeeren; waar de houtduif zich in 
het zomermorgenuur liet hooren en de nachtegaal zijn avondlied 
kweelde. Vele dier liefelijke plekken zijn thans opene vlakten gewor- 
den, waar in den zomer het vee rondom de woonhuizen graast of 
waar koren en aardappelen groeien. De groote landbouwerswoningen 
