ROSSCHëN en ÜORPSGEBOOMTKN TN DRENTHE. 
onder de schaduwen der eiken verminderen, dorpen en gehuchten 
worden uitgedund en toonen allengs meer overeenkomst met nieuwe 
buurtschappen, op ontgonnen gronden als voor eenige tientallen jaren 
aangelegd . De boomen, waaronder de Drentsche boervergaderingen 
gehouden werden en in wier nabijheid zoo menige gezellige buren- 
bijeenkomst plaats had, werden opgeruimd en door geene opvolgers 
vervangen. En waar men nog boomen aanpoot, daar ziet men meer 
op direct voordeel, wijl het spreek W'oord op het werk der ouden toe- 
passelijk was : »Is de boom groot, dan is de planter dood.« Het 
fraaie bosch aan den weg van Rolde naar Assen, welke weg door 
den franschen schrijver Henri Havard vooi* ruim 20 jaren als eene 
der schoonste wegen van Europa werd geroemd, dat bosch is uitge- 
roeid, en wij zien er nu eene modelboerderij, een klein café en een paar 
kweekerijen voor tuinbouw en sierboomen. Op de korenesch te Drouwen 
begint men de bosschen uit te roeien, die voor dertig a veertig jaren 
werden aangelegd, en elders zal dit voorbeeld navolging vinden. Op 
het landgoed de Klencke, eene oude havezathe in de gem.eente Ooster- 
hesselen, werden jaren lang vele zware boomen verkocht en geveld ; 
te Roswinkel, welke plaats vroeger een bijna aaneengesloten geboomte 
van een halfuur gaans lengte vertoonde, werd het houtgewas van zoo- 
vele hoeven geveld, dat men er thans nog de kleine gedeelten op on- 
gelijke afstanden vindt, als de overblijfselen van liet eens zoo bekoor- 
lijke natuurschoon. 
Gelukkig is nog niet overal geschied wat wij hierboven vermeld- 
den, en menig dorp of gehuclit lieeft nog niet het grootste deel van 
zijn door geboomten vermeerderd natuurschoon verloren. In het boven- 
genoemde dorp Oosterhesselen en in vele andere dorpen en gehuchten 
in dit deel der provincie zien we nog het eigenaardige dat zoo be- 
koorlijk is. Daar vinden we de woonhuizen op eenigen afstand van 
de dorpstraat, in of bezijden het geboomte, als een navolging van de 
wijze waarop de eerste nederzettingen in die streken plaats hadden. 
Emmen, dat zijn meergenoemd iepenhout op het marktplein verloor, 
heeft nog een zeer ruimen voorraad eikenhout, in verschillende tijden 
aangeplant, waarvan Westenesch en Noord-Barge het evenbeeld 
toonen. Borger heelt nog zijn )>Koesteeg((, Grolloo zijn hoog geboomte ; 
buiten Eekst zien we nog de fiere eiken, die aan het bestaan van de 
voorgeslachten herinneren en in het kleine kerkdorp een uitgestrekt 
geboomte, dat nog jaren voor den bijl van den slooper veilig mag 
worden geacht. Anloo bezat tot nog toe bij den ingang van de oost- 
zijde zijne eiken lanen, die in dit jaar geveld worden en Laarwoud 
te Zuidlaren toont ons nog de kroon op het werk ten opzichte van 
